Mabilis na agaw ni Tristan ang kutsilyo.
" Ayaw kuna, pagod na ako gusto ko ng matahimik." Humihikbi niyang sabi.
Niyakap siya ng mahigpit ni Tristan
" Uuwi na tayo uuwi na tayo." Alo nito sa kanya.
Tumingin siya sa kanyang ina. " Nay sana naman bigyan niyo ako kahit katiting man lang sa puso mo. Nahihirapan na ako nay, pagud na akong mabuhay." Humihikbi niyang sabi.
Niyakap siya ng kapatid " Isabel, mahal na mahal kita, isipin mo na nandito ako, kami ni Tristan nag mamahal saiyo." Alo sa kanya ni Rosinda.
Naka upo lang ang ina habang pinag mamasdan silang tatlo mag kayakap.
Inakay ni Tristan si Isabel para ilabas ng bahay ng magsalita ang ina ni Isabel.
" Iwan mo dito si Isabel." Wika nito na walang emotion sa mukha.
" Hindi ko po siya iiwan dito sa inyo, isasama ko siya pauwi."
