The Billionaire Daughter (SPG)

PAPUNTA ngayong araw si Amara sa kanyang kaibigan na Jewin sa Santa Rosa,Laguna. Naki-usap talaga siya na doon siya muna magbabakasyon. Hindi naman makatanggi ang kanyang kaibigan dahil gusto rin naman nito makasama siya. Siya na rin ang bahala sa lahat ng gastusin nila sa pang araw-araw nila na pangangailangan. Tinulungan niya noon si Jewin para makapagtapos ng pag-aaral. Nahihiya man si Jewin pero para kay Amara parang kapatid na niya ito. Mahirap lamang si Jewin pero hindi iyon hinuhusgahan ni Amara. Naging totoong kaibigan pa niya si Jewin kahit alam niyang napakalayo ng agwat nila sa buhay. "Nasaan ka na ba, Ara?" tanong ni Jewin sa kanya. "Papunta na, nakikita na kita mula sa malayo. Nakasuot ka ng short at sando na dilaw tama?" sagot niya at tanong kay Jewin. "Hala, nakasakay ka ba sa taxi? Ikaw na pa itong paparating?" sunod sunod na tanong ni Jewin sa kanya. "Yes, Beshy i am." ngiting sagot niya. Huminto ang taxi sa harap nito mismo. "Hi," ngiting bati ni Amara ng binuksan niya ang bintana ng taxi. "Kaloka ka, akala ko nagbibiro ka lang," ngiting sabi niya kay Amara. Pinababa ni Amara sa taxi driver ang kanyang maleta na subrang laki. Lumaki naman ang mga mata ni Jewin ng makita ang kanyang maleta. "My God, hindi ka ng nagbibiro," nakabusangot niyang sabi. Inakbayan siya ni Amara saka ngumiti. "Ang sabi ko magbabakasyon ako dito, akala mo siguro nagbibiro ako," ngiting sabi niya. "By the way, don't call me beshy call me insan. Ayokong may makakaalam ng pagkatao ko dito," sabi pa niya kay Jewin. Anu pa nga ba ang magagawa ni Jewin. Nandito na siya alangan naman ipagtabuyan pa niya ito. "Okay, sige pero bawal ka magsalita ng English. Pero mahahalata pa rin kasi kapag magtatagalog ka napaka slang mo parin," sagot niya kay Amara. Kahit matagal nang naninirahan sa pilipinas si Amara ay napaka slang pa rin nitong magsalita. Uuwi lang siya kapag may pasok sa paaralan. Pero kung wala nagbabakasyon siya sa Canada. Mahigit walong taon na sila ni Jewin na magkakaibigan. Si Jewin na nga lang ang nahihiya sa kanya dahil lagi niya itong pinapadalhan ng mga damit at pera. Mabait kasi ang parents ni Amara kaya nakapagtapos ito ng pag-aaral dahil sa tulong ni Amara. Nagtatrabaho siya sa pamilya Crawford noon si Jewin para may pang-gastos sa kanilang mag-ina. At hanggang ngayon ay tinutulongan parin siya ni Amara. "Sorry po, kasi lumaki ako ng Canada. Alam mo naman minsan lang talaga ako nagbabakasyon dito sa pinas. Kaya nakapagdesisyon akonna dito ako ngayong December. Okay lang ba? Ako na bahala sa lahat insan," ngiting sagot niya. "May magagawa pa ba ako? Nandito kana eh, kaya tara na sa loob insan," ngiting sagot niya naman kay Amara. Tumawa na lamang si Amara sa kanya. Pinagtulongan nilang dalawa ang kanyang maleta dahil sa laki nito. Except sa kanyang backpack at sling bag. Alam mo talaga na laki siyang mayaman kasi ang kanyang kutis ay napaka-puti. Nang makapasok sila sa loob ay dumiretso ito sa kanyang magiging silid. Simple lang ang bahay nila Jewin. Pinaayos ito ni Amara dahil walang ka pera pera silang mag-ina para ipaayos ang bahay nila. Napakalaki talaga ng utang na loob ni Jewin sa kanila ni Amara dahil sa mabuting kalooban nito sa kanilang mag-ina. "Wow, nice ang ganda. Pinasadya mo bang lagyan ng ganitong pintura? Jewin?" tanong niya kay Jewin. Humanga siya kulay nito dahil gray and white ang theme ng kwarto pati na rin ang kama. "Ikaw kasi, ang kulit mo sabi ng huwag ka na magbigay ng pera pero padala ka parin ng padala. Kaya pinapinturahan ko na lang itong kwarto," sagot niya kay Amara. "Its a blessing, isa pa aanihin ko pa ang perang binibigay ni mommy at daddy sa akin. Saka pagkatapos ng bakasyon ko dito dadalhin kita sa maynila para magpatayo tayo doon ng negosyo natin. Para naman may pagkakaalahan ka naman,"ngiying sagot niya. "Amara, subra-subra na ang na-i-tulong mo sa akin noon hanggang ngayon. Tama na 'yan Amara- "No, i won't stop to helping you beshy. You can't stop me kaya pwede ba huwag ka ng tumanggi diyan. Ayos lang yan hindi kita sisingilin sa mga na-i-tulong ko sa iyo," putol niya sa sasabihin ni Jewin. Napabuntong hininga na lamang siya. "Anu pa ba ang magagawa ko, ikaw ang may gusto kaya bahala ka," tanging sagot niya lamang kay Amara. Iniwan niya muna ito para makapagpahinga siya. Alam niyang malayo ang binayahe nito kaya pagod si Amara. Nagising ng dapit hapon si Amara dahil kumakalam na nag sikmura niya. Ganun ka tagal ang na-i-tulog niya pala. Nagbanyo muna siya sa labas bago pumunta ng kusina. Tahimik ang buong bahay malamang wala sil Jewin. Matapos niya magbanyo ay nagtungo siya ng kusina para kumain. Hindi naman siya maarti sa pagkain alam iyon ni Jewin. May tinolang manok na nakahain at kanin sa hapag. Umupo na siya at kumain, naparami tuloy ang kain niya dahil sa masarap na ulam. Siya lang yata ang mayaman na kontento na sa isang ulam lamang. Matapos niyang kumain ay hinugasan niya ang kanyang platong ginamit at inilagay sa lalagyan. Lumabas siya ng bahay para makalanghap ng sariwang hangin mula sa probinsiya na ito. Uminat-inat pa siya ng kanyang kamay at katawan. "Nasaan na pa ang babaeng 'yun? Iniwan ako dito na mag isa?" kausap ni Amara ang kanyang sarili. Napapailing na lamang siya. Napakaganda ng lugar nila Jewin at napaka peaceful pa, tahimik walang ingay. Pero ang nakakalungkot lamang sa kanya wala pa siyang lovelife. Kasi naman basted niya lahat ng manliligaw niya noon. Kahit si Jewin ay nasasayangan din sa kanya. Napakaganda niyang babae walang mahalintulad sa iba kasi may lahi siyang Canadian. Maganda rin naman si Jewin simpleng babae nga lang. Kilan kaya niya matatagpuan ang tamang lalaki para sa kanya?