Arabaya bindiğim zaman heyecanım en yüksek noktasındaydı. Dövmenin üzerine bir bant yapıştırdı. İyileşme süreci olduğunu söyledi. Hemen Yağız'a gösterme gibi bir şansım ne yazık ki yok... En azından bir hafta bu şekilde durması lazım ve arada kontrolünün yapılması gerekiyormuş. Arabayı çalıştırıp eve giderken hayatımda ne kadar büyük bir değişime neden olduğumun farkında bile değildim büyük bir ihtimalle.
Eve vardığım zaman her zamanki sessizlik beni karşıladı. Hafif bir sızı... Tam sol göğsümün üzerinde, kalbimin üzerinde. Banyoya gidip hızlıca üzerimi çıkardım. Sutyenimin kapatacağı bir yerde. Yani plaja falan gitmem gerekirse oğlum ya da eşim fark etmez. Güzel oldu böyle... Kelebek... Özgür...
Çok anlamı var aslında bu dövmenin benim için. Ancak hayatımda olan bu değişim çok hızlı o
