"Ben çıkıyorum anne."
"Tamam oğlum dikkatli git." dedim ve kapıyı Ferhat'ın arkasından kapattım. Evde yalnız kaldığım zaman sadece televizyonun sesi geliyordu. Bu şekilde daha huzurlu hissediyorum. Bazen o kadar insanın çevremde olması çok bunaltıyor beni.
Ev işlerini yapmaya devam ederken aklımdan yine hiç çıkmıyordu. Yağız... Acaba şu anda ne yapıyor. O günden beri görüşme şansı bulamadık. Gerçi bulsak ne olacak... Mesajlaşıyoruz gerçi ama... Yine de kafamda soru işaretleri olsa da bana zaman vermişti. Ben mesaj atmadığım zaman kesinlikle mesaj atmıyor ve beni rahatsız etmek istemiyor. Çok düşünceli biri... Gerçekten de bir adam olmuştu. Bir erkek olmuştu.
Çantamın içinden anahtarı çıkarıp tekrar baktım. Parlak metal göz kamaştırıcı bir şekilde yansırken düşünmeden duramıyorum. Oraya
