The Moonlight Curse: The Mate's Betrayal

ATHENA "Have a good night's sleep, Sweetheart. I'm gonna be on my night shift tonight." I took a deep sigh as I read the note that left by Arc. Robertson in a refrigerator door. Si Arc. Miguel Robertson ay kilala bilang kagalang-galang na architect sa buong Mt. Ribera. Lahat ng taga Mt. Ribera ay humahanga sa kaniya, dahil sa dinami-rami ng arkitekto na nakapagtapos na tagarito ay siya lang ang nag-stay at hindi nagtatrabaho sa Maynila. Hindi ganoon kayaman ang Mt. Ribera, halos kalahati ng lupain nito ay woods, kaya naman konti lang din ang opportunities dito bilang architect o manggagawa. Kahit ako ay napapatanong kung bakit pinipili niya ritong mag-stay kung meron naman siyang oportunidad sa Maynila, pero sa tuwing may magtatanong naman sa kaniya ay parati niya lang na sagot ay nandito ang tahanan ng kaniyang pamilya. Although his wife died few years ago, and he has only one child, her name is Athena. Kahit dalawa na lang sila ng anak niya ay natatawag niya pa rin itong pamilya, as if they're still complete. Don't get me wrong, alam ko namang pamilya pa rin sila kahit dalawa lang sila, pero iba pa rin kung kompleto sila. Kung kompleto kami. Yes, I'm Athena Robertson, the daughter of Miguel Roberson and Natasha Robertson. Ang nag-iisa na lang na rason ni Dad kung bakit ayaw niyang lumipat sa Maynila. Naiintindihan ko naman kung iniisip niyang nandito ang tahanan namin. I get it. Totoo naman, nandito ang buhay ko, ang mga kaibigan ko, ang alaala ni Mama. Pero eighteen na ako ngayon, bukas makalawa ay college na ako. I want to be an architect like my dad, but I won't be staying here anymore. Unlike my dad, I want to be in a place where I can get more opportunities. But somehow, I know that Dad won't let me. Napatingin ako sa cellphone kong nakapatong sa mesa nang bigla iyon nag-ring. Nang dungawin ko iyon ay nakita ko ang registered number ng kaibigan kong si Lisa. Kinuha ko iyon habang sinasara ang ref at sinagot. Alam ko na kaagad kung bakit siya tumawag. Naitatapat ko pa lang sa tainga ko ang phone ko at hindi pa nakakapagsalita ay mabilis niya na akong inunahan. "You're still not here, seriously? Talaga bang hindi ka makapupunta sa birthday party ko?" Napahawak ako sa batok ko at umupo sa pinakamalapit na silya sa akin. "Lisa, I'm sorry. Hindi kasi ako pinayagan ni Dad." Kahapon pa ako nagpaalam kay Dad na pupunta ako sa birthday party ni Lisa. Bumili na nga ako ng panregalo. Noong una ay pumayag naman siya, pero nang sinabi kong gabi ang party ay hindi na siya pumayag. Lagpas na raw iyon sa curfew ko. Funny to think, but yes, in the age of eighteen I still have a curfew until 8PM. That's sucks, but he's too overprotective to me. I don't know why. Narinig ko siyang humingang malalim at kahit hindi ko siya nakikita ay alam kong umiikot na ang mga mata niya. "Come on! Alam ko naman na hindi ka papayagan ni Tito Miguel, sa tagal na nating magkaibigan ay never pa kitang nakasama sa birthday party ko. Pero Tin! Debut ko ngayon, kahit ngayon lang pagbigyan mo na ako. Ibigay mo na kay Tito Miguel ang phone, ako nang magpapaalam para sa 'yo." Yes, hindi pa nga ako nakakapunta sa birthday party niya. Parati kasing gabi ang birthday party niya dahil laging nagkakataon na may trabaho ang parents niya sa umaga, hayun at hindi sila nakakapaghanda sa umaga, laging sa gabi. Minasahe ko ang batok ko at umiling. "Wala si Dad, night shift siya ngayon." Sandaling nanahimik sa kabilang linya, maya-maya ay narinig ko ang pagtalon niya sa kama. "Are you still on your bed?" tanong ko at tumingin sa wall clock. Ang alam ko ay nine mag-uumpisa ang party niya. At nine na. "Yup! At hindi ako babangon dito hangga't hindi ka nakararating dito." "I told you, I can't." "Don't worry, I have a good idea. Anong oras ang uwi ng dad mo?" "At 2AM-" natigilan ako nang bigla kong ma-realised kung ano ang sinasabi niyang idea. "No! No way! Hindi ako tatakas." "Come on Athena, hindi ka na bata para sa curfew. You should remind your dad about your age, okay." "Pero-" "No 'buts. Get ready and I'll ask my brother to pick you up." "Pe-" Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang basta niya na lang akong pinatayan ng tawag. Nagulo ko ang buhok ko. Kilala ko si Lisa, kapag sinabi niya ay gagawin niya talaga, kaya siguradong papupuntahin niya talaga rito si Flynn, her brother. Kahit nagdadalawang isip pa ay umakyat na ako sa kuwarto ko. Paikot-ikot ako at iniisip kung talagang tatakas ako at susuwayin si Dad. Never ko pa siyang sinuway, palagi kong sinusunod ang gusto niya at ang rules niya, kahit minsan ay pakiramdam ko sobra na at hindi ko na gusto, sinusunod ko pa rin. Baka kailangan ay sundin ko na lang ulit siya. Ayokong magalit siya sa akin. Nagpunta na lang ako sa may bintana at binuksan iyon. Siguro hihintayin ko na lang si Flynn na makarating at saka ko ipapabigay ang regalo ko kay Lisa at sasabihing hindi ako makakapunta. Napatingin ako sa kalangitan, at sa hindi ko maintindihan na dahilan ay napatingin ako sa buwan, na para bang may kung anong tumawag ng atensyon ko mula roon. Napakaliwanag nito. Dahil sa curfew ko ay nasanay akong maagang natutulog. Kaya naman ngayon lang ako nagkaroon ng pagkakataon na mapatitig sa bilog na bilog at maliwanag na buwan. Ngayon ko lang na-realized kung gaano iyon kaganda, at kaliwanag. Habang nakatingin ako roon ay para akong nabubuhayan ng loob. Nang mag-ring ulit ang phone ko ay sinagot ko iyon nang hindi inaalis ang tingin ko sa buwan. "Athena, mag-ayos ka na ah. Papunta na diyan si Flynn." Ngumiti ako. Sa hindi ko maintindihan na dahilan ay may bigla na lang kumislap na excitement sa loob ko. Gusto kong magpunta sa party at wala akong pakialam kahit ayaw ni Dad, walang makakapigil sa akin. "I'm on it." Pinatay ko na ang tawag at mabilis na naghanap ng masusuot. Pool party raw iyon, kaya naman nagbihis ako ng blue two piece. Binili ko pa ito noon nang mag-hang out kami ng mga kaibigan ko sa lake, good thing ay umaga noon kaya pinayagan ako ni Dad. Pinatungan ko iyon ng manipis na pastel color dress. Humarap ako sa salamin. Halos hapit ang damit ko at bakat din ang two piece ko. Kahit kailan ay hindi pa ako humarap sa maraming tao na ganito ang suot, pero iba ngayon. Pakiramdam ko ay ang lakas ng kumpyansa ko ngayong gabi, at wala na akong pakialam sa sasabihin ng iba. Napatingin ako sa may pinto nang marinig ko ang doorbell mula sa first floor. Inayos ko lang ang lipstick ko at sinuot ang high heels ko at tumuloy na ako sa pagbaba. Nang buksan ko ang pinto ay kagaya ng inaasahan, si Flynn na nga iyon. He's wearing a white shirt and a trunk, with his messy hair. He turned to me and dropped his jaw when he saw me. Ngumiti lang ako sa kaniya, at imbes na mainis dahil sa obvious na paghanga niya sa katawan ko ay natuwa pa ako. "Athena, ikaw ba talaga iyan?" "Sino sa tingin mo?" Mula sa katawan ko ay tumaas ang tingin niya sa mukha ko. Okay, I'll admit, he was my first crush in high school, but everything's changed when I realized how famous he is. Matangkad, bata pa lang ay matipuno na ang pangangatawan, maputi, matangos, guwapo, at sporty. Iyan ang mga tipo ng mga teenage girls sa mga lalaki, kaya naman kilala siya bilang heartdrob ng school. It was a good thing that he chose to study for college here, kaya kahit college na siya ngayon ay nakikita pa rin siya ng mga fans niya. Well, I'm not one of them anymore, and I have two reasons. One, he's too famous, sinasamantala niya iyon kaya kung sinu-sino ang nide-date niya, at alam kong wala akong laban sa mga babaeng handang magsuot ng mini skirt mapansin lang niya. Hindi ako losyang o manang na babae, pero hindi rin ako nagsusuot ng mga sexy na damit kaya alam kong hindi niya ako mapapansin. Second, he's my best friend's brother. I would never date him. Humawak siya sa may batok niya at hindi pa rin makapaniwalang tiningnan ako. "I'm sorry, you're just looks... Different." Umikot ang mga mata ko. "Shut up! Makikipagbolahan ka ba sa akin o dadalhin mo ako sa birthday party ng kapatid mo?" "Of course!" Ngumisi siya saka gumilid para may madaanan ako, saka niya inilahad ang kamay sa harap. "After you." Ngumiti lang ako sa kaniya at naglakad na palabas. Napatingin ako sa buwan. I felt my heart jump as I look at it. Hindi ko alam kung anong meron dito, pero iba ang pakiramdam ko habang nakatingin sa buwan. May kung ano sa loob ko ang nag-aalab. Napatingin ako kay Flynn nang hakbayan niya ako sa likod ng baywang ko. Ngumisi lang ako. Kung sa ibang pagkakataon ito ay malamang itinulak ko na siya, pero ngayon ay wala akong pakialam sa gusto niyang gawin. Ang gusto ko lang sa ngayon ay madama ang liwanag ng buwan sa balat ko. "Athena?!" Napatingin ako sa isang lalaki na ngayon ay nagmamadaling naglalakad patungo sa amin. "Oh, the 'so unpopular guy, Te F." "Shut up, Flynn," iling ko sa kaniya at naglakad para salubungin ang lalaking tinawag niya ng 'unpopular guy and Te F, The F as he pronounced it, oh, not just 'he, but everyone in school calls like him that. He is Thomas, Thomas Evans Fortez. Kilala siya bilang gig sa school. Well, not really. Pero matalino siya at hindi siya kagaya ng ibang lalaki sa school na sporty, maraming babae. He loves books than dating. Everyone's actually used to admire him for that, but one time when Flynn and him got a little fight, nauwi iyon sa laban ng basketball, one on one. Hindi nagustuhan ng mga fans ni Flynn ang kinalabasan kaya lahat sila ay nagalit kay Thomas, well, Thomas won, unexpectedly, but it is what it is. So, it turns out that Flynn's fans calling him 'Unpopular guy or Te F, his initial. But he's not the unpopular guy or Te F to me, he is my Tommy, my neighbor and my best friend. At para sa akin, mas attractive pa siya sa kahit na sinong lalaki sa school. Hindi siya katangkaran pero hindi rin naman siya maliit, sakto lang. Hindi rin siya payatot pero hindi rin siya ma-muscle, the only reason why he looks so tin is because of his long sleeve or hanging shirt. He's also have an oversized eye glasses that almost covering his face, his brown eyes and and his pointed nose. Hindi niya iyon suot ngayon kaya naman kitang-kita ko ngayon ang nangungusap niyang mga mata. Nang magkatapat na kami ay ngumisi ako sa kaniya, simply flexing my dress at him. Nakita ko ang pagsasalubong ng mga kilay niya. "Ano 'yang suot mo?" gulat at hindi makapaniwala niyang tanong. Bumagsak ang braso ko. "Pupunta ako sa pool party, duh!" "Pool party?" he repeated, "Iyong birthday party ni Lisa?" Tumango ako. "Yups! Gusto mong sumama?" "No!" mabilis at hysterical niyang sagot. "Gusto mo bang lunurin ako ng mga galamay ni Flynn?" Natawa lang ako, lalo na nang lumagpas ang tingin niya kay Flynn na ngayon ay mukhang naiinip nang nakasandal sa kotse niya. Alam kong nakikinig siya sa amin, well, sa tahimik ng kapaligiran dahil lahat ng tao ngayon ay tulog na ay maririnig niya talaga kami kahit hinaan pa namin ang boses namin. "Tin, hindi ka naman pinayagan ni Tito Migs, 'di ba? Bakit ka pupunta?" Sumimangot ako at muling tumingala sa buwan. "I want my freedom." Hinawakan niya ako sa dalawang balikat ko kaya napatingin ulit ako sa kaniya. Parang nailang pa siya dahil nahawakan niya ang lace ng bra ko na nakalabas sa balikat ko. Ako naman ay binalewala ko lang iyon. "Magagalit si Tito Migs, Athena!" "Hindi niya naman malalaman. Uuwi ako bago pa makauwi si Dad." "But Athena-" "Hindi mo naman ako isusumbong, 'di ba?" "Siyempre hindi, pero hmmm-" Hindi ko na siya pinatapos at basta ko na lang siyang hinalikan sa labi. Okay, I didn't know why I did that. For unknown reasons, I just want to kiss him. Nang bitiwan ko siya ay naroon pa rin ang gulat niya, he didn't even kiss me back in his surprise. Kung hindi ko lang siya best friend at kilala ng 100 percent ay iisipin kong bading siya, but I know that he's not. Ngumisi ako at kinuha ang kamay niya. Inilagay ko roon ang susi ng bahay namin. "Paki-lock na lang, thanks." Tumalikod na ako at naglakad patungo kay Flynn. Magkasalubong ang kilay niya, at alam ko na kaagad na kaya hindi maipinta ang mukha niya ay dahil sa ginawa kong paghalik kay Thomas. "What was that? Is he your boyfriend?" Umiling ako habang inaayos ang buhok ko sa balikat ko. Medyo kulot iyon, natural brunette curly hair, kahit kailan ay hindi ako nagpaayos ng buhok ko. Kaya nga nagtataka rin ako dahil may natural highlights din ang buhok ko, a bleach color. Lahat ng nakakakita ng buhok ko ay sinasabing imposible, pero talagang hindi ko na kinailangan pagalaw ang buhok ko, talagang ganito ang kulay nito. Ang sabi ng magulang ko ay inborn daw ito, kaya iyon lang din ang sagot ko sa mga nagtatanong tungkol sa buhok ko. Umiling ako. "No." "Then why did you kiss him?" I shrugged. "I just want to. Gusto mo rin ba?" Tumaas ang sulok ng labi niya. "Let's save it for later." Hinapit niya ako sa baywang ko habang malagkit ang tingin sa akin, mula sa labi hanggang sa dibdib ko. Napahinga ako ng malalim dahil sa nararamdaman kong pag-iinit sa loob ko. Muli akong nagtaas ng tingin sa buwan. Pakiramdam ko ay walang mali sa ginagawa ko kapag nakatingin ako roon. Pinapasok niya na ako sa kaniyang convertible. I like this car, at least puwede ko pang panoorin ang buwan habang nasa byahe pa kami. He started the engine, at bago pa niya mapaandar ay nagulat ako nang humabol sa amin si Thomas. Nakita ko kaagad ang irita sa mukha ni Flynn. "What now, Tef?" Now he pronounced it as Thief. Duh! Hindi naman magnanakaw si Thomas. Tiningnan lang siya ni Thomas at muling itinuon ang tingin sa akin. "Umuwi ka before 2 AM, kapag wala ka pa ng 1:30, ako na mismo ang susundo sa 'yo." Napipilitang tumango ako. "Opo, Sir." Kumaway ako. "Bye." Mukhang napipilitan na siyang bumitiw sa kotse, at pinaandar na ni Flynn ang sasakyan. Tumingin na lang ulit ako si buwan. Everything is all right, that's what the moon is telling me. He takes me into his convertible. I liked this car. At least I could still watch the moon while we were on the road. He started the engine, but before he could drive off, I was surprised when Thomas ran after us. I immediately noticed the irritation on Flynn's face. "What now, Tef?" he said, deliberately pronouncing it like "Thief." Duh. It's not like Thomas was a thief. Thomas merely glanced at him before turning his attention back to me. "Be home before 2:00 a.m. If you're still not back by 1:30, I'll come and pick you up myself." I had no choice but to nod. "Yes, Sir," I replied. I gave him a little wave. "Bye." He looked reluctant to let us go, but eventually he stepped away from the car. Flynn finally drove off. I turned my gaze back to the moon. Everything is all right... that's what the moon is telling me.