"Hey! Hey! Yavaş ol dostum , şunu bir kararlaştıralım ben düşmanın değilim ,"
Bartley Arthur'u kaçıncı kez uyardığını hatırlamıyordu fakat arkadaşı her defasında kılıcını daha da sert bir hareketle sallıyor işini zorlaştırıyor, vücudunda açılan ufak tefek sıyrıkları önemsemese de daha büyüklerinin açılmaması için çaba sarf etmesi gerekiyordu. Bileğinin savaşta bile bu kadar ağrıdığını hatırlamıyordu.
Arkadaşının haklı öfkesini biliyor ama bunun kurbanı olmak da istemiyordu.
"Robert orda bir at gibi kişneyeceğine yerimi almaya ne dersin kardeşim ?"
Hepsi çok da büyük olmayan talim alanındaki korkuluklara yaslanmış bir şekilde Bartley'i izliyor çoğu yerde gülmeden edemiyordu.
Özellikle Bartley yüz üstü düştüğünde az kalsın poposuna Arthur'un sahipliğini ettiği bir damga çizilecekt
