Fire&,Lie

Chapter 2:Cold boss, Clumsy Maid.

“Gwen!” sigaw ng isa pang maid habang nagmamadali itong inabotan ng tray na may mainit na kape. “Dalhin mo kay Sir JV, bago siya magalit.”

Higpit ng hawak ni Gwen sa tray, nanginginig ang kamay. Kaya ko ’to. Isa lang ’tong simpleng trabaho.

Pagbukas ng pintuan ng study room, halos matulala siya. Ang silid ay punô ng leather-bound books, mga painting ng kilalang artist, at isang mesa na halos mas malaki pa sa dining table ng pamilya niya.

At naroon siya—si JV Saavedra. Nakaupo, nakasandal, hawak ang isang makapal na dokumento. Hindi man lang siya tumingin, pero ramdam ni Gwen ang malamig na presensya niya.

“Coffee,” malamig na utos.

Dahan-dahan siyang lumapit, pero sa nerbiyos, bahagyang nadulas ang kamay niya. Kumalog ang tray, at tumalsik ang kaunting kape sa gilid ng mesa.

Natigilan siya. Oh no.

Unti-unting tumingin si JV, ang mga mata niya madilim, parang bagyo. Tumayo ito at mabagal na lumapit sa kanya, hanggang maramdaman ni Gwen ang init ng katawan nito sa sobrang lapit.

“Do you know,” bulong niya, halos nakadikit sa tenga niya, “na hindi ko matiis ang mga taong clumsy? Especially sa paligid ko.”

“I—I’m sorry, sir,” nanginginig na sagot ni Gwen, hindi makatingin.

Pinagmasdan siya ni JV, mabigat ang bawat segundo ng katahimikan. Akala ni Gwen ay sisigawan siya nito, o baka pa palayasin. Pero imbes, dahan-dahang kinuha ni JV ang kamay niyang nanginginig habang hawak pa ang tray.

Mainit. Mabigat. Possessive.

“Your hands,” bulong niya. “Too soft for a maid.”

Napakagat-labi si Gwen. Naku, baka mahalata niya ako.

Pero bago pa siya makapagsalita, bigla siyang binitiwan ni JV at tumalikod. Uminom ng isang lagok ng whiskey at malamig na nagsalita:

“You’ll learn. Or you’ll leave.”

Later that night

Habang naglilinis si Gwen ng library, napansin niyang nakatayo si JV sa may pintuan, tahimik na nanonood. Hindi niya alam kung gaano na ito katagal naroon.

“Sir…” kinakabahang bati ni Gwen.

“Why are you here this late?” tanong nito, mababa ang boses.

“I—I just wanted to finish cleaning, para hindi niyo na po problemahin bukas.”

Lumapit si JV, mabagal, bawat hakbang parang tumitibok ang puso ni Gwen ng mas mabilis. Nang makalapit ito, tumigil siya sa harap niya.

“You’re different from the others,” bulong niya. “Hindi ka madaldal. Hindi ka palaging ngumiti para makuha ang atensyon ko. But for some reason…” Dinilaan niya bahagya ang labi at tumitig diretso sa kanya. “…I can’t stop watching you.”

Napalunok si Gwen, pilit pinapanatiling kalmado ang mukha. “I’m just… a maid, sir.”

Ngumisi si JV, pero malamig. “We’ll see about that.”

At iniwan siyang nakatayo, nanginginig hindi sa takot—kundi sa init ng presensya niya.