"Bakit hindi ka pa kumakain?" tanong ni Rhaven. Napatingin naman ako kay Raziel na kumakain sa harap ko. Walang emosyon ang mukha niya habang kumakain at hindi man lang tumitingin sa amin.
Nagpatuloy na lang ako sa pagkain at hindi na sana kikibo nang magsalita si Raziel, "How was L.A.?"
I remained calm. Kailangan kong umarte na parang walang nangyari katulad ng ginagawa ngayon ni Raziel. "Ayos lang wala namang dapat ikuwento."
Rhaven looked at me. "I thought you went there to train as a fashion designer?" I took a spoonful then looked back at him.
"Pagkatapos kong mag-college, doon ko lang talaga mape-pursue ang pangarap kong 'yon." Nagulat ako nang tawanan ako ni Raziel "What's so funny?"
"Wala naman. It's just that, you left without even saying a word for three years and now, yo
