Behind the Tide

CHAPTER: 4

Ang init ng araw ay tila sinadya ng langit para lang lalo pang ipakitang hindi bagay si Serena sa ganitong lugar. Sa resort na pag-aari ng pamilya ni Lucio, kung saan ang bawat tanawin ay parang advertisement ng isang luxury magazine, wala siyang ibang pakiramdam kundi parang bisita sa sariling buhay.

“Naiinip ka ba?” tanong ni Lucio habang pinapahid ang sunscreen sa braso. Naka-shades siya, at halos hindi man lang tumitingin kay Serena habang nagsasalita.

“Hindi naman,” sagot niya. “Mainit lang.”

“Gusto mo bang bumalik na sa kwarto?” tanong nito muli, pero halatang hindi alok kundi suggestion—gusto niya yatang iwan si Serena nang mag-isa habang nakatutok sa laptop ang kanyang assistant.

“Hindi. Okay lang ako rito.”

Gusto niyang manatili. Hindi para sa resort. Kundi para sa isa pang dahilan.

Si Elio.

Nasa di-kalayuan ito, walang suot na pang-itaas, nagdadala ng isang basket ng mga towels patungo sa cabana area. Mula sa kinauupuan ni Serena sa lounge chair, tanaw niya ang pawis na tumutulo mula sa leeg ng lalaki pababa sa kanyang dibdib. Tila kasabay ng bawat hakbang ni Elio, umaalon din ang damdamin sa loob niya. Isang uri ng kaba na hindi niya maintindihan, pero ayaw din niyang itanggi.

"Grabe, parang may slow motion," bulong ni Gello, ang kanyang best friend na biglang sumulpot sa tabi niya na may hawak na mango shake. "Tinititigan mo 'yung house boy ng parang may soundtrack sa utak mo."

"Baliw ka," bulong ni Serena sabay kuha ng shake. "Uminom ka na lang."

"Hindi ako ang nauuhaw, bes. Ikaw," balik ni Gello habang nakangisi.

Sa di kalayuan, napansin niyang paparating si Sabrina—suot ang isang manipis na sarong na parang mas sinadya pang matanggal sa isang ihip lang ng hangin. Tulad ng dati, confident itong naglakad patungo sa spot kung saan kasalukuyang nag-aayos si Elio ng mga upuan. At tulad ng dati… may plano.

“Oops!” bulalas ni Sabrina, kunwaring napatid sa buhangin habang malapit kay Elio.

Isang tunog ng bagsak ng tubig ang sumunod.

“Miss, okay lang po ba kayo?” mabilis na tanong ni Elio, na mabilis ding yumuko para abutin ang towel sa tabi.

Ngunit sa proseso ng pagyuko, nabuhusan siya ng tubig mula sa balde na hawak ng isa pang staff. Hindi sinasadya. Nabasa si Elio mula leeg hanggang baywang. Ang gray na pantalon niyang manipis na cotton—tumambad ang hubog ng kanyang balakang, ang mababaw na V-line. Muling sumingit ang tension sa paligid.

"OH. MY. GOD," bulong ni Gello habang pinupunasan ang salamin. “Kung ganyan ang house boy sa bahay namin, hindi ko na papaalis.”

“Shhh!” sabay kurot ni Serena sa kaibigan, pero hindi maikakailang hindi rin niya maibaling ang mata.

Si Elio, basa, nakaawang ang labi, parang hindi alam kung pa’no tumayo. Ngunit mas nakatawag pansin ang panandaliang titig nito sa kanya—kay Serena. Isang tingin na parang nagtatago ng isang kwento. O ng isang galit na damdaming pilit ikinukubli.

“Hay naku,” sabay hawak ni Sabrina sa braso ni Elio, kunwaring concerned. “Basang-basa ka, Elio. Tara, magpalit ka muna ng damit. May towel ako sa kwarto, gusto mo—”

"Salamat na lang po, Miss," magalang na putol ni Elio. "May spare shirt po ako sa storage."

Mabilis itong lumakad palayo, pero hindi bago siya muling tumingin kay Serena—isang titig na parang tanong. At sa dibdib ni Serena, isang sagot na hindi niya masabi.

---

Pagdating ng hapon, naupo si Serena sa veranda ng villa nila. Habang abala si Lucio sa pagme-meeting online, nakasilip siya mula sa screen door—sapat para mapansin ang bawat galaw ng mga tao sa paligid.

Si Elio ay muling na-assign bilang tagapagluto ng haponang snacks. Suot nito ngayon ang isang puting T-shirt na hapit pa rin sa katawan.

At sa tabi nito? Isang babaeng guest na halatang hindi residente—nakapulupot ang mga mata kay Elio, kumikindat habang sinusubukang makipag-usap.

“Hi! You look so familiar,” ani ng babae. “Are you part-time model?”

Elio, tulad ng inaasahan, ay ngumiti lang nang magalang. “Hindi po, staff lang po ako rito.”

Pero bago pa makapagpatuloy ang babae sa pangungulit, biglang sumingit si Sabrina.

“Ay, sorry ha, kailangan ko lang si Elio sandali. Staff meeting. Emergency.”

“S-staff meeting?” tanong ng babae, nagtataka.

“Internal. Confidential. Mga procedures sa kitchen. Alam mo na, food safety,” ani Sabrina, sabay hila kay Elio palayo. At bago pa makapagsalita ito, nadinig ni Serena ang sunod na sinabi ng kapatid:

“Wala akong pakialam kung sino ‘yung babaeng ‘yon. Basta’t pag nakita kitang kinikindatan mo ulit ang ibang babae sa harap ko—bababaliin ko ‘yang magandang ilong mo.”

Tahimik si Elio. Pero parang... bahagyang ngumiti?

---

Makalipas ang ilang minuto, lumabas si Serena. Hindi niya alam kung anong naghila sa kanya, pero may tinatahak ang kanyang mga paa na hindi naman sinabi ng utak niya. Hanggang sa bigla niyang matagpuan ang sarili sa likod ng main kitchen area.

At doon, naroon si Elio. Mag-isa. Naghihiwa ng mangga.

“Ang galing mong umiwas,” bulalas ni Serena. Hindi niya rin alam kung bakit iyon ang una niyang sinabi.

Napalingon si Elio. “Sa alin po?”

“Sa babaeng kinikindatan ka kanina. At kay Sabrina. At sa—lahat.”

“Sanay na po,” sagot nito, tahimik.

Tahimik silang dalawa. Isang uri ng katahimikan na parang puno ng salita.

“Hindi mo ba gusto si Sabrina?” tanong ni Serena. Hindi niya rin alam kung bakit niya tinanong iyon.

“Hindi po ‘yon ang importante,” sagot ni Elio habang patuloy sa paghiwa.

"Anong ibig mong sabihin?"

"Importante kung anong kaya niyang gawin para makuha ang gusto niya."

“Kasama ako sa ‘gusto’ niya?” tanong ni Elio, deretsahan.

Napatigil si Serena. Isang segundo. Dalawa. Tapos... "Hindi ko alam."

Ngumiti si Elio, pero parang may lungkot.

"Alam mo ba, mahirap ang buhay kapag maraming bagay ang hindi mo alam. Mas madaling tanggapin ang totoo, kahit masakit."

“Minsan hindi ko rin alam kung ano ang totoo,” bulong ni Serena.

Muli, saglit na katahimikan. Tapos ay...

“Bakit ba parang ang dami mong alam?” tanong ni Serena.

“Hindi po ako marunong magpanggap,” sagot ni Elio. “Pero marunong akong magtago.”

“Anong tinatago mo?” tanong ni Serena.

Napatingin si Elio sa kanya, diretso, walang ngiti.

“Hindi ko pa rin alam,” sagot nito.

---

Hindi pa rin mawala sa isipan ni Serena ang nangyari kaninang hapon—ang mainit na eksenang parang slow motion niyang naalala sa bawat iglap: ang basa sa pawis na katawan ni Elio habang inaayos ang hammock, ang bahagyang pag-angat ng kanyang puting t-shirt na bumuyangyang sa perpektong V-line, at ang pagkakatitig nito sa kanya—matagal, mainit, at may kung anong hindi niya maipaliwanag.

Ngunit ngayon, gabi na. At may pa-dinner buffet ang resort para sa lahat ng guests. Serena came down wearing a white satin slip dress na halos ikabaliw ni Gello.

"Girl, 'wag kang lumapit sa apoy, baka matunaw 'yang tela mo!" biro niya habang pinalibutan si Serena at nag-selfie.

"It’s just a dress, Gello," tawa ni Serena.

"It’s just illegal!" sagot ni Gello, sabay kunot-noo nang makita si Elio sa background.

Elio, in his usual white button-down shirt na suot ng mga staff, looked like he stepped out of a romance novel. Even Sabrina, na suot ang kanyang pinakamasexing two-piece dress na puno ng sequins, napahinto sa paglalakad at napaayos ng buhok.

"Hmm. Mukhang kailangan kong magdagdag ng lipstick," bulong niya kay Serena na halatang may ibang balak.

Habang kumakain sila, Gello leaned in and whispered, "May game ako. Dare."

"Oh no," sabay nilang sabi nina Serena at Sabrina.

"Tig-iisang tanong. Truth or dare. Pero kung dare—kailangan sexy. Kung truth—kailangan juicy."

Serena rolled her eyes. "Gello, hindi 'to college."

"Exactly. Kaya mas masaya. O, Serena, ikaw muna. Truth or dare?"

"Fine. Truth."

Gello’s eyes glinted. "Kung sakaling mapunta ka sa isla at kailangan mong mamili: si Elio na houseboy o si Lucio na fiancé? Wala kang ibang choice."

Napatingin si Serena kay Elio, na sakto namang lumingon sa kanya.

"That’s a dirty question."

"At gusto ko ng dirty answer," sipol ni Gello.

She sighed, then said with a small smile, "Elio."

Sabrina choked on her mocktail.

"Kasi masarap siyang kausap?" tanong ni Gello.

"Kasi masarap siyang panoorin habang nagpuputol ng kahoy," balik ni Serena, sabay tawa.

Tumawa rin si Elio mula sa di kalayuan. Narinig niya 'yon. At nakita ni Serena ang bahagyang pagngiti nito habang umiiling.

Sabrina, clearly annoyed, changed the subject. "Let’s swim. Para naman gumana 'tong binili kong bikini."

Everyone headed to the private pool ng resort. Pagdating doon, walang pasabi si Sabrina na nag-dive agad, leaving an exaggerated splash.

"Okay siya, no? Para siyang dolphin. Minsan lang may bangs," bulong ni Gello kay Serena.

Elio arrived later, shirtless. Serena actually dropped her towel.

"Diyos ko, Lord…" Gello whispered. "Bakit 'yung houseboy may abs, at ako may ab-normal cholesterol?"

"Gello," sabay tawa ni Serena.

But her eyes never left Elio, who slowly walked into the pool, the water rising against his lean waist.

"Huy," sabay tampal ni Gello. "Bumalik ka sa Earth. Nakatulala ka na parang first time mo makakita ng taong ginawa ng Diyos nung good mood Siya."

Sa gitna ng kwentuhan at tawanan, biglang lumiwanag ang paligid. Fireworks. Apparently, may proposal happening sa kabilang banda ng resort.

"Awww!" sabay-sabay na hiyawan ng mga guests.

Serena looked up, then caught Elio’s gaze again. There was something in the way he looked at her—as if he was watching fireworks for the first time, but she was the spectacle.

She turned away, flustered. "I’m going back to my room."

"Gusto mo ng kasama?" alok ni Gello, pero tinanggihan niya.

Sa hallway ng villa, habang naglalakad siya papunta sa kanyang kwarto, biglang may malamig na hangin na dumaan—kasabay ng mahinang footsteps sa likod niya.

"Serena," tawag ni Elio.

She turned around. He stood a few steps away, shirtless pa rin, at may hawak na tuwalya.

"Iniwan mo ‘to sa pool."

"Thanks," she said, taking it, pero hindi pa rin sila gumagalaw.

Tahimik.

Malamig ang hangin pero parang ang init ng paligid. They stood in silence—one step away from something.

Biglang bumukas ang pinto sa likod nila. Sabrina.

"Oh. Nandito pala kayo. Ang sweet," sabay ngiti na may halong inggit.

Serena clenched her jaw. "I’m going to bed."

Pagpasok niya sa kwarto, she leaned against the door and exhaled. Her heart was pounding.

Outside, Elio stared at the closed door for a long moment. Then he whispered, "Goodnight."

---

Ang araw ay halos sumapit na sa kanyang pinaka-maaliwalas na anyo nang magising si Serena. Naka-robes pa siya, nakahiga sa malaking kama ng resort villa, at naamoy niya agad ang pinapahid na minty oil sa likod ng leeg niya. Napapikit siya—ang sarap ng masahe kagabi. Pero mas masarap yung...

“Wag mong sabihin na panaginip lang ‘yun,” bulong niya sa sarili, habang napapailing. “Elio, what did you do to me, you dangerous man?”

Pagbukas niya ng mga mata, naroon si Gello—ang kanyang fabulous gay best friend—nakasuot ng floral robe at may dalang tray ng fresh fruits at kape.

“Rise and scandal, queen! Ang gwapo ng houseboy niyo, gusto ko siyang ipa-frame at ilagay sa altar!” bulalas ni Gello, naglalakad pa-backward sa sobrang dramatic entry.

“Shhh!” bulong ni Serena, nanlalaki ang mata. “Wag kang maingay, baka naririnig niya tayo.”

“Eh ‘di sana marinig niya na gwapo siya! My goodness, girl. Ang V-line niya parang gusto kong ipa-slide sa tuwalya ko. Pwede bang mag-take home?”

Serena couldn’t help but laugh. “Loko ka talaga.”

Pagkatapos ng ilang tawanan, napagpasyahan nilang bumaba para mag-breakfast. Sa buffet area, nandoon na si Elio, naka-puti na button-down shirt, bahagyang nakabukas sa dibdib. Ang itim na slacks niya ay fitted at parang kasalanan tingnan mula ulo hanggang paa.

“Magandang umaga po, Ma’am Serena,” bati ni Elio, ngumiti nang bahagya, pero hindi pa rin nawawala ang misteryoso niyang tingin.

“Umaga rin,” sagot ni Serena, pilit na hindi magpapahalata sa pamumula ng pisngi. Pero nang dumikit ang siko niya kay Elio habang pumipili ng scrambled egg, nagulat siya nang maramdaman ang init ng balat nito.

Gello, of course, was watching like a hawk.

“Ayy, parang may spark,” bulong ni Gello, kunwari’y naglalaro ng toothpick sa bibig.

Habang kumakain sila, umupo si Elio sa medyo malayong mesa, pero kita ni Serena na panakaw itong sumusulyap. Pinilit niyang hindi mapangiti.

Later that afternoon, habang nagpapahinga si Serena sa poolside, dumating si Sabrina na naka-swimsuit na halos wala nang natira sa imahinasyon. At syempre, Elio ang nagsiserve ng inumin.

“Oh, Elio,” sabi ni Sabrina, habang naglalakad na parang runway model. “Can you help me apply sunscreen sa likod ko?”

Napaatras si Serena sa pool float niya, halos ma-luwa ang coconut shake. “Seriously?” bulong niya sa sarili.

Elio, ever polite, tumango lang. “Kung kinakailangan po, Ma’am.”

Pero bago pa man magsimula si Elio, sumigaw si Gello mula sa bar counter. “Ayy teka lang! Bawal ‘yan, SPF stands for Serena Protection Force! Huwag kang aangal, Sabrina, kami ang bagong FDA approved dito!”

Halakhakan. Napapikit si Serena, thankful kay Gello. Pero ramdam niyang may tensyon sa paligid.

Later that night, habang naghuhugas si Elio ng mga baso sa mini-bar, lumapit si Serena, suot ang kanyang satin robe, medyo basa pa ang buhok mula sa quick night swim niya.

“Pagod ka na?” tanong niya, habang pinagmamasdan ang mga ugat sa braso nito habang hawak ang baso.

“Hindi naman, Ma’am,” sagot ni Elio, hindi tumitingin.

“Tumigil ka nga diyan sa Ma’am. Serena na lang,” bulong niya, sabay hakbang palapit.

Tumigil si Elio. Lumingon. “Hindi ako dapat...”

Pero bago pa niya matapos, lumapit si Serena at hinawakan ang isang baso, pero nadulas sa kamay niya. Nabasa ang harap ng robe niya ng malamig na tubig—manipis na nga, lalo pang naging see-through.

Napatitig si Elio, saka biglang napalingon palayo. “Pasensya na... baka masira ang gabi mo.”

“Masisira kung aalis ka,” bulong ni Serena.

Tumigil ang mundo sa ilang segundo. Walang gumagalaw. Wala ring nagsasalita.

Hanggang sa dumating si Gello—bitbit ang hairbrush. “Oops! Sorry, akala ko CR ‘to!”

Biglang natauhan silang dalawa.

Elio, clearing his throat, tumalikod. Serena, napangiti sa sarili. At si Gello?

“Girl, I leave for five minutes and you’re already in ‘wet and wild’ mode? Anong chapter na ba tayo sa romance novel mo?”