Yusuf Çakır Dağlı
Ofise gittikten sonra işleri yaparken bir iki kadeh viski içmiştim. Ondan mıdır nedir bilmiyorum ama onun yanında konuşurken kendimi öyle rahat hissettim ki, acaba bunu ara ara yapsam mı diye düşünmedim değil.
Şimdi o zümrüt gözleri tam dibimdeydi. Bakmaya doyamadığım, bakarken bile kalbimin sanki durduğu gözleri yok mu... Ah o gözleri! İçim gidiyor lan içim. Önceki günlerde yaşadığımız ve bugün duyduğum kalp kıran her şey o gözlere bakana kadardı. Şimdilik aramızdaki bu dinamik hoşuma gitmişti bu yüzden bozmak istemedim. Hafif çakır keyif olsam da, tamamen ben de yelkenleri suya indirmeyecektim. O benim kişiliğimi sevene kadar, asla ona aşık olduğumu söylemeye niyetim yoktu. Zeynep ya da bir başkasının da söylemesine izin vermezdim. Mevzu gerçek beni sevmesiydi, benim
