Biraz uyuyup uyandıktan sonra burnuma dolan mis gibi ciğer kokusuyla yavaşça ayılmaya başladım. Şu hayatta en çok sevdiğim iki şey vardı. Biri ciğer, diğeri uykuydu. Beni uykumdan edecek tek şey de ciğerdi.
“Bak bak, nasıl da ciğer kokusunu alıp kalktı. Ben arkadaşımın ciğerini bilirim!” diyerek Zeynep kıkırdayınca yanında ki kişi de güldü. Anlaşılan onlara da oyun çıkmıştı!
“Kesinlikle katılıyorum sana. Tek oturuşta beş şiş ciğer yediğini gördü bu gözler.”
Bu konuşan da Ayşegül’dü, onların kuzeni. Çok iyi biriydi severdim onu da. Benim ciğer aşkımı da çözmüşler sağ olsunlar! Durduk yere malzeme verdik ağızlarına iyi mi?
Yavaşça gözlerimi aralayıp onlara baktım. Uyku mahmurluğu dolu gözlerim ikisini seçmekte bir an zorlandı, “Ciğer mi o?”
İkisi yeniden güldü. “Abimi şu ciğeri sevdiğin
