“Kumusta na ang pakiramdam mo Jean?”
“Hindi pa rin maayos eh. Pasensya ka na Florante. Nasasayang tuloy ang ibinayad mo. Pero pwede ko namang kausapin si Edgardo..”
“No need. Wala naman tayong magagawa kung masama talaga ang pakiramdam mo. Mag pahinga ka lang para gumaling ka na kaagad. Ikaw din, sayang ng pagkakataon para makapag enjoy ka rito.”
“Oo nga. Maraming salamat. Sige na, huwag mo na akong alalahanin at sayang din ng oras mo.”
Umakto pa akong umuubo’t nanghihina para mas epektibo ang pag papanggap kong masama ang pakiramdam kaya naman medyo may kalungkutan sa mukha si Florante ng mag paalam na siyang lalabas. Kahit hindi ko siya trip makasama ay hindi ko maiwasang ma-guilty sa aking ginagawa. Ito lamang ang tanging paraang naisip ko upang hindi ako makalabas ng hotel room ng
