The Good Pirate Gabriem

“I’m leaving your father.” Kasabay nang pagbalot ng matinding katahimikan ng kwarto na aming kinaroroonan ay ang nakakabinging paghikbi ng aking kapatid na si Mafi nang ibagsak sa amin ni Mama ang malungkot na balita. “The two of you are coming with me whether you like or not,” dagdag pa ni Mama at kinuha sa bulsa ng suot nitong pantulog ang isang stick ng sigarilyo saka lighter. Napahigpit ang pagkakakapit ko sa wooden frame ng kama ni Mafi habang nakaupo sa dulo at nakaharap kay Mama. Nanatili akong nakatungo at nakatingin lamang sa floor tiles para hindi makita ang mukha ni Mama. Ayaw kong makita na kahit katiting na lungkot o konsensiya ay wala manlang mababakas sa mukha nito. Though hindi naman na ako nagulat sa balita. I’ve seen it coming. Matagal ko nang alam ang tungkol sa ibang lalaki ni Mama. I just never thought it would be this fast. “When are we leaving?” walang-interes na tanong ko. “Tomorrow.” “My school, what will happen to my studies?” “Your father will handle everything, so don’t worry. That’s it, start packing your things,” sabi ni Mama at tinalikuran na kami. Dumako ang tingin ko kay Papa habang lalamba-lambayog ang dalawa kong mga paa. Umiwas ito ng tingin at tumungo. As expected, ano ba naman ang magagawa ni Papa? “Well then, I’ll pack my things and I’ll get back to you Mafi, ok?” buntong-hininga ko saka tumayo. Tumango lang si Mafi. “Hey, stop crying. It’s not worth it. Bukod doon, makakasama yan sa puso mo.” “I’m sorry, Ate Natasha but I hate it.” “I know, I hate it too but things happen. I won’t make a fuss about it; I won’t risk getting my emotions wasted just because our parents decided not to like each other anymore.” Pilit akong ngumiti para palakasin ang loob ni Mafi. Ako na ang gagawa ng dapat ay si Papa ang gumagawa. Ano bang choice ko? Ako ang panganay eh. Tumingin pa ulit ako kay Papa bago tuluyang lumabas ng kwarto at nilakad ang malawak na hallway papunta sa aking kwarto. “Natasha,” tawag ni Mama sa akin dahilan para matigilan ako. “What?” tanong ko pabalik pero hindi ako humarap rito. Dinig ko ang pagbuntong-hininga nito. Naglakad ito palapit sa akin at tumigil sa aking harapan. “I know you. Don’t you dare go to Jaden.” Hindi ako sumagot at pinanooran lamang ito na maglakad palayo habang panay ang hithit ng sigarilyo. Tumaas ang kilay ko at ngumisi. “Go to Jaden then,” bulong ko. This is life, it sucks but I just have to fckin go against it. Pabagsak kong isinara ang pinto ng aking kwarto pagpasok at madaling lumabas sa bintana. “Carrie, where are you?” humahangos na tanong sa aking nag-iisang kaibigan sa phone habang tumatakbo palayo sa aming bahay. “Babe, I’m here doing my ritual, why?” “Pick me up.” “Oooh! Where to?” “Jaden.” “Kyaaah! Girl! Are you finally doing it?” “Shut up, Carrie. Just get in your car and pick me up.” “Fine! I’m coming. Relax, babe!” Pagbaba sa tawag ay mdali kong idinial ang number ng boyfriend kong si Jaden. Kaso hindi ito sumasagot. Nakailang dial pa ako bago tuluyang narating ang bus stop ilang metro na ang layo sa aming bahay. “Come on!” sigaw ni Carrie na hindi ko namalayan na nasa harapan ko na pala. “Drive me to Jaden as fast as you can,” sabi ko pagsakay. “Girl, you’re scaring me, what’s up? You’re sweating!” “Just drive, Carrie!” “Tsk! Biatch! You owe me a story and a gas.” “Whatever, biatch!” Mabilis na nagmaneho si Carrie habang panay ang tingin sa akin. “Fine, I’m leaving tomorrow. My parent’s finalized their divorce and that’s it.” Hindi sumagot ang baliw at hindi na ako nagulat nang magsimula itong umiyak. “Stop crying, Carrie. It won’t change anything,” inis kong sabi at iniiwas ang tingin rito dahil mamaya ay mainggit ang mga mata ko at makigaya sa pag-iyak. “Can’t you stay?” “I can’t leave Mafi with my mom alone. You know she doesn’t know how to be a mother,” “I know. That’s why, you two should stay.” “But my father sucks more. You are a witness.” “Girl, stop it. Don’t you dare lie to me. I know how much you love and care especially for your father. You’d do anything for him and you may not say it but I know, you are coming with your mother for a fcking war babe.” Umiling ako at pasimpleng pinahid ang tipid na luhang tumulo sa kalahati ng aking pisngi. “Whatever. Think what you want. But yeah, I am not going to make it easy for her and that man who ruined our lives. They made Mafi cry so it’s not too much for me to make them repay.” “Where are you going?” “Philippines.”