สองวันผ่านไป
วันนี้ฉันจะได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วค่ะเชื่อไหมคะว่าตั้งแต่คลอดลูกฉันยังไม่คุยกับพี่พีทสักคำเขาก็ไม่มีคำอธิบายอะไรให้ฉันฟังนะคะฉันไม่คุยเขาก็ไม่ค่อยคุยกับฉันวันนี้ฉันก็เลยตัดสินใจว่าออกจากโรงพยาบาลแล้วฉันจะให้เขาไปส่งฉันที่บ้านแม่
"พี่เคลียร์ค่าใช้จ่ายเสร็จละกลับบ้านกัน"
"หวานจะกลับบ้านแม่"
พอฉันพูดแบบนี้พี่พีทเขาก็มองหน้าฉันแล้วถอนหายใจออกมาแล้วเขาก็ไม่พูดอะไรค่ะเดินถือกระเป๋านำหน้าฉันที่อุ้มลูกนั่งอยู่บนรถเข็นที่มีบุรุษพยาบาลช่วยเข็นจนมาถึงที่รถ
"สรุปจะพาหวานไปส่งไหมถ้าไม่อยากขับรถไกลไปส่งหวานกับลูกที่สนามบินก็ได้"
“ลูกตัวแค่นี้จะพาตะลอนๆขึ้นเครื่องได้ไงวะหวาน”
หึ!!ก็ยังดีที่มีสำนึกเป็นห่วงลูกอยู่บ้างนะคะ
“ถ้าไม่อยากให้หวานพาลูกนั่งเครื่องพี่ก็ขับรถไปส่งหวานกับลูกที่เชียงใหม่ก็แล้วกัน”
“อยากกลับมากเหรอ..บ้านอ่ะ”
“อือ!!”
“อยากกลับมากเดี๋ยวพี่พาไป”
เหอะ!!...คงอยากให้ฉ
