Habang masaya kami na kumakain. Napansin ko na ngayon lang ngumiti ng ganito si Mardy.
Halos matunaw na ang kanyang ama dahil sa ayaw niyang palagpasin sa kanyang paningin. Halata ang labis niyong kasiyahan.
Parang gusto ko ng patawarin ang aking ama, naisip ko ngayon, maikli lang ang buhay ng tao.
Baka sa hinaharap, magsisi pa ako. Kung bakit nawala ang aking ama at hindi man lang kami nag kapatawaran.
“Daddy, kapag naging okay na ang lahat. Ikaw ang maghahatid sa akin sa altar huh? Aayain ko na kasi si Kael na pakasalan ako.”
Natatawa ako na naiiling sa babaeng ‘to. Napaka plain kasi nito mag-isip. Kapag masaya siya, kita mo sa kanyang mga mata ang kasiyahan. Kapag malungkot, hindi ito kumikibo at sa malayo lang nakatingin.
“Ang tanong anak, payag naman ba si Villafuerte na pa
