CHAPTER 22

1049 Words

ROWENNA SANDOVAL Nasa biyahe na kami ngayon ni Keith at kakalabas lang namin galing sa hospital. May gusto sana akong sabihin kay Keith ngayon pero pinipigilan ko pa ang sarili kong magsalita. Inaayos ko pa kasi ang sarili ko. Alam mo 'yon? Kagagaling ko lang kasi sa iyak at baka may natirang luha o kulangot sa ilong ko. Nakakahiya naman kung makita ni Keith habang nagsasalita ako. Bumuntong hininga ako ng malalim at nang maayos ko na ang lahat sa mukha ko ay tumingin na ko ng diretso kay Keith. "Keith, ahm. Akala ko talaga ay may gagawin kang masama kapag nagkita na kayo ni mama. Hindi ko akalain na may good side ka pala. Thank you talaga." Naghintay ako ng ilang minuto para sa magiging sagot o kahit na anong reaksiyon mula kay Keith pero wala akong narinig sa kanya. Narinig kaya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD