Puting Rosas

CHAPTER 2: Condolence

Ren POV:

"Auntie,luto na po ang ulam" pagtawag ko kay auntie sa sala.

"Dapat nga ganyan ng may ambag ka man lang dito sa bahay"

Ganito ang sitwasyon ko araw-araw, ako ang laging gumagawa ng mga gawain sa bahay.

Simula nang mamatay ang parents ko kila auntie na ko tumutuloy. Hindi ganoon kaganda ang pagtrato nila sa akin dahil hindi sila biniyayaan ng anak. Nalaman ko lang na kaya nila ako kinupkop dahil sa pera na iniwan ng mga magulang ko sa akin bago sila mawala.

"Pasok na po ako" akma na sana akong aalis ng may humila sa buhok ko na dahilan para mapaatras ako.

'Damn. Ang sakit.'

"Hanggang ngayon ba ay hindi mo pa din sasabihin kung nasaan ang pera"

Hindi na ako nagulat ng marinig ko ito dahil halos araw-araw ay tinatanong nila ito na sa akin na pareho lang din naman ang lagi kong sagot. Napag-alaman kasi nila auntie na may malaking perang iniwa sa akin ang parents ko bago sila mawala.

"Hindi ko nga po alam,kung alam ko po matagal ko nang sinabi sa inyo"

'Tss. Kahit alam ko man kung nasan yun bakit ko naman sasabihin. '

"Hanggang ngayon ba ay hindi mo pa din sasabihin,lumayas ka sa harap ko bago kita masakta. ALIS" bulyaw nito sa akin na galit na galit at konti-konti nalang ay sasabog na ito.

'Kahit hindi nya naman sabihin,aalis ako. Kaagaaga ang ingay nya.'

***

"Pftt, bakit ganyan ang mukha mo para kang mangangagat ng wala sa oras. Nag-away na naman kayo ng auntie mo hano"

Bumuntong hininga muna ako bago ako sumagot kay Kai.

"Hindi kami nag-away, sadyang hindi nya lang makuha ang sagot na gusto nya"

Napailing nalang na lang sya sa sinabi ko.

"Sabi ko kasi sayo sa bahay ka na lang namin tumuloy,ewan ko ba sayo kung bakit pinagtitiisan mo yang bruha mong auntie."

"Kung pwede lang Kai,matagal ko nang ginawa kaso hindi pwede at baka madamay ka pa sa galit ni auntie"

"Magkaibigan tayo kaya dapat nagtutulungan tayo. Pero kung yun talaga ang gusto mo ikaw ang bahala basta kapag kailangan mo nang tulong nandito lang ako." Pagkasabi nya nito ay hinawakan nya ang kanyang dibdib at bahagyang pinalo.

Kahit papaano may silbi rin pala sya. Ngumiti ako sa kanya na dahilan para masamid sya.

"Marunong ka pala ngumiti,pftt HAHHAHA"

"Anong tingin mo sa akin robot,halika ka na nga at baka mahuli pa tayo sa klase."

"Haiiii" masiglang sambit nito at saka ako inakbayan.

****

"Kaya ko nang umuwi Kai,hindi mo na ako kailangang ihatid.Hindi na ako bata,isa pa nasa malapit na tayo sa bahay baka mapalayo ka pa kung ihahatid mo ko."

Maaga nag-end ang klase namin ngayon dahil may meeting ang mga teacher namin. Kanina pa din kami nagtatalo sa daan dahil nagpupumilit sya na ihahatid nya daw ako.

"Ikaw na rin nagsabi Ren,malapit na tayo sa bahay nyo,tas pauuwin mo lang ako. Minsan na nga lang to sa buhay mo mangyari ayaw mo pa" pangangatwiran pa nito at saka nagpout.

Tumahimik na lang ako at hinayaan na ihatid nya ako sa bahay.

***

"Hoi,bat ang tahimik ata,umalis kaya sila auntie mo?" nagtatakang tanong ni Kai.

Nagkibit balikat ako sa kanya at saka pumasok sa loob.

"s**t"

"What the"

Nag dumating kami sa sala natagpuan namin sila auntie at uncle na nakahandusay sa sahig at naliligo sa sarili nilang dugo. Nilapitan naman ito ni Kai at saka tinignana kung may buhay pa ito ngunit sya ay umiling at sinabing wala na itong buhay.

Kapansin pansin naman ang nakasulat na CONDOLENCE sa pader at higit sa lahat ang ginamit na pangsulat ay sariling dugo nila auntie.

Napalingon ako kay Kai na ngayon ay tumatawag na ng pulis. Muli ko itong pinagmasdan at napansin na may rosas sa sahig. Akma ko itong kukuhanin ng unahan ako ni Kai.

"Ren,hindi bat ayaw ni auntie mo sa bulaklak?" Na ipimakunot naman ang noo ko at tumango.

"Puting rosas,wait hindi bat nakatanggap ka kahapon nito,what if hindi talaga secret admirer mo ang nagbigay, what if yung nagbigay sayo ng bulaklak ay babala,what if--"

Lumapit ako sa kanya at saka ko sya mahinag batukan nang makita kong magsimula siyang magpanic.

"Shhhh,intayin na lang natin ang pag iimbistiga ng mga pulisya,kaysa nag-iisip ng kung ano-ano"pagkasabi ko nito ay napakamot si Kai sa kanyang ulo at humingi ng sorry na tinanguan ko naman.

'May kakaiba rito at hindi ko malaman kung ano ito.'