When He's Bored (SPG)

Chapter 8

After Amapulo ay gusto na niyang ipaalam sa Madame na okay na si Isaiah at hindi na nito kailangan ng tagabantay dahil hindi naman ito magloloko kahit ang totoo ay napakawalanghiya nito. She has no courage to tell that to Madame kaya wala siyang choice kung hindi ang manatili sa penthouse ni Isaiah.

"I have a meeting, you can go out or dito ka lang," sabi nito sa kanya.

"Dito lang."

Gumalaw ang panga nito pero wala na ring nagawa at tumango. Hindi nagtaggal ay inimporma na ito ng sekretarya na naroon na sa labas ng opisina ang ka-meeting nito. Pumasok ang may katangkaran at matipunong lalaki na naka-suit. Iginiya nito sa kinaroroonan niya kaya alam niya na dapat siyang lumipat.

"Stay," sabi ni Isaiah sa kanya kaya hindi na siya umalis. Tumabi ito ng upo sa kanya habang kaharap ang lalaki na kakapasok lang.

"Your girlfriend, Villacorta?" tanong nito.

"My sister."

She almost clapped her hands to give him a round of applause. Instead, she smiled and extended a hand to the visitor, "Persia, you are?"

"Oh—Jacob. I'm Jacob Zarate," sagot nito sabay abot ng kamay niya. Tumikhim si Isma, kaya nagbitiw na ng kamay si Jacob at tinuon ang pansin sa kung ano ang sadya nito. They are talking about marketing strategy that somehow got her attention. She's aware of the way, Jacob, looks at her and smiles. Napaayos siya ng upo nang lumapat ang kaliwang kamay ni Isma sa hita niya na kahit naka-pants siya ay ramdam niya ang katigasan nito. In the whole duration of their meeting ay naroon lamang ang kamay nito sa hita niya kahit lumilipad ang mata ni Jacob doon.

Hindi na rin niya ito sinuway dahil mas lalo lang itong magbibigay isipin kay Jacob. Baka maisip nito na incest or may kung ano sa kanila kahit alam naman nito na magkapatid nga sila ni Isma.

"Thank you for your time, Villacorta," sabi ni Jacob bilang pagpapaalam. She smiles at him and he just nods.

Pagkalabas ni Jacob sa opisina ay bigla siya nitong hinalikan na parang nagpaparusa. He scoops her butt to straddle at his lap. Her hands automatically went to his nape and massage his head. His lips went to her neck and sips it loudly. She rocks herself slowly to feel his bulge until he took down her spaghetti strap top. He's massaging her boobs while sipping and lapping the n**ple alternately that all she could do is moan. Napapaliyad na siya sa sensasyon na hatid nito at sa kawalan ng control sa kaisipan. Unti-unti niyang kinalas ang butones sa suot na damit nito at pinaglandas ang kamay sa katawan nito.

"Aah!" she cries when he eats her whole breast and bite it. He's like popping some cherry and it makes her more desperate to reach something.

"Perry—dvmn." Kinalas nito ang butones ng suot na pants niya at pinasok ang kamay upang mahulma ang puwet niya. He squeezes it and pins her more to himself. Binaba niya ang sarili upang maabot ang labi ni Isma. She kissed him like there's no tomorrow that earns a moan from him. Their tongue battled while exploring and gripping each other's body. His hand went to her center and feeling it.

"Are you still pregnant?" paos na banggit nito. Napatigil siya saglit at madiin ang pagkakapikit ng mata na sinugod muli ito nang halik. Her heart aches, again.

"Isaiah?"

Sabay nilang nilingon ang pinagmulan ng mahina ngunit klarong boses. Her eyes grew and her mouth opens. Halos maghabulan ang t***k ng puso nila. Bago pa man siya makabawi ay naitulak na siya ni Isma at tumayo ito para daluhan si Queenie. Ang pagkakaawang ng bibig niya ay ikinagat niya na lamang sa kanyang labi at pumikit para maka-hinga nang malalim.

"Perry?" hindi makapaniwalang banggit ni Queenie. Hindi niya ito matingnan dahil sa magkakasalampak sa couch na kinaroroonan niya. She fixes her top and pants.

"Babe, let's talk—" masuyong sabi ni Isma sa girlfriend. Umayos siya ng tayo at inayos ang buhok bago dinampot ang bag at inayos ito. She gracefully faced the couple and looked at them blankly.

"Perry? How dare you!" nanunubig ang mata at namumula ang buong mukha na sigaw ni Queenie, "All this time! Ikaw lang pala—ginawa ninyo akong paranoid sa kakaisip kung may ibang babae si Isaiah and I never thought na ikaw lang pala 'yon?"

Niyakap ito ni Isma at may kung anong ibinulong sa girlfriend. Nagkatinginan ang mga ito sa mata na parang sila lang ang nagkakaintindihan at siya ay isang pvta na sumisira sa mundong meron sila.

"I'll make sure that Madame will be aware of this!" sigaw nito bago ito makawala sa yakap ni Isma at sinampal siya. Her face went sideways dahil sa lakas nito. She wants to laugh, not for, Queenie but for herself. She finds herself pitiful. How could it be that she's only mad at her. She tried many times to avoid being in this situation, only to realize that she's meant to be slap. She deserves to be slap and disposed because she's nothing but a wh*re.

"Ano kaya ang masasabi ni Madame! Ang babaeng paborito niya at anak-anakan ay isang ahas! I almost treated you as my sister too! Nakakahiya ka! You acted mature and sophisticated when you are nothing but a shameless wh*re!" Napapangiti na lamang siya para sa sarili kahit tumatagos sa buto niya ang mga sinasabi nito. Bumalik sa balintataw niya ang mga sigaw ng ama niya sa kanya noon.

"Nakakahiya!"

"Bobo!"

"Walang silbi!"

"Malandi!"

"Lumayas ka sa pamamahay ko!"

"Get out!" sigaw nito sa kanya bago hinila ang buhok niya patungo sa pinto. Nawalan na siya ng lakas kaya hinayaan niya itong kaladkarin siya gamit ang buhok niya. Wala siyang maramdamang physical na sakit.

Napigilan ito ni Isma kaya mula sa pagkakasalampak ay nakatayo siya ulit nang maayos. She looks at his eyes deeply habang umiiyak ang girlfriend sa dibdib nito. Gusto niyang magalit, manisi, at manakit pero alam niyang may kasalanan din siya at wala siyang karapatan na magalit, manisi at manakit ng kung sino. She puts herself into this and she's the only one who can get through this. There's no sense of blaming it to anyone, especially if that anyone doesn't give a fvck for even a bit. She'll just waste her energy.

"Ang landi-landi mo! Si Isma pa talaga ang inahas mo sa lahat ng tao! Bakit si Isma pa!"

"Babe, enough…"

She turns herself and goes out from the office. It's over for her. The time na malaman itong lahat ng Madame ay mas lalo lamang siyang kawawa. She's never a coward but this really frightens her. She needs to getaway and leave this place. Her baby—how can it be so easy for him to not give a fvck for this.

"Perry, wala nga—ano ba'ng aasahan mo? Wala lang dapat 'to sa'yo," she said to herself while walking out of the building. Pumara siya ng taxi at nagpahatid sa condo niya. While on her way to her condo, she booked a ticket for a flight anytime this day. May bakante mamayang alas 6 ng hapon kaya kinuha na niya kahit may kamahalan. Her eyes roam around her unit to check of what she could bring. Ang mga importanteng bagay lamang ang balak niyang dalhin at babalikan niya lamang or ipapadala kapag malamig na ang lahat.

It's 2 pm nang matapos siya sa pag-iimpake kaya naligo muna siya at nag-order nang maka-kain. Sanay naman na siyang mag-isa kaya kakayanin niya naman siguro ang bumuhay ng isa pa. She touches her tummy. Magiging mabuting ina naman siguro siya kahit papaano. Kabayaran na siguro ito sa pagiging matigas niya at pagsunod sa sariling gusto. Sana lang ay matanggap pa siya ng pamilya niya pero kahit hindi na. Kaya na naman ang sarili niya.

She heard a knock kaya halos magtago siya sa kaba. Sa kabila ng kaba niya ay binuksan niya pa rin ito, "Anong ginagawa mo rito?"

"I just want to check on you," sagot nito. Nakakatawa.

"Check? Check for what? Hindi kita kailangan kaya umalis ka na rito," nagpipigil sa usad niya kahit gustong-gusto na niyang sumabog at magwala sa harapan nito.

"I'm sorry—"

"Of course! Of course, you're sorry! You're sorry kahit kasalanan ko na malandi ako! Kahit kasalanan ko na pumatol ako sa 'yo! Kahit kasalanan ko na hindi kita matiis! Kasalanan ko! Kasalanan ko lang lahat—" she stopped so she could breathe deeply dahil naninigas na ang puso niya sa kapipigil na ilabas lahat ng nasa loob niya.

"Bakit—bakit kasalanan ko lang lahat? Isma, bakit—" Kinakain na ng hikbi ang boses niya. Kahit kalian ay hindi niya aakalain na mapuputol ang pasensiya niya. She's always calm, chill, and unbothered pero lahat pala talaga may hangganan.

"Ang bata—" mahinang sabi nito na parang nahihirapan itong banggitin man lang na may bata sa tiyan niya at hindi nito matanggap. Napapikit siya sa pagpipigil. Nakaya pa talaga nitong banggitin ang tungkol bata. Gusto niyang magpadala sa panghihinang nararamdaman niya at hayaan ang sarili na maupo sa sahig pero kailangan niyang lumaban. Walang susuyo sa kanya at tutulong sa kanya para tumayo at hawakan ang kamay niya para samahan siya na harapin ang lahat ng ito. She only has herself at ngayon ay may nadamay pa sa kamalasan niya. Tama nga ang ama niya noon, bobo siya at malandi. Hindi niya deserve pahalagahan at mahalin dahil nagkamali siya.

"Wala na—" sagot niya para matapos ito sa kung ano man ang pinag-aalala at gusto nitong sabihin pa. Napansin niya ang bahagya nitong pag-awang at napa-titig sa kanya. Pagak siyang natawa sa reaksiyon nito. Maaaring naghahanap nang kasiguradohan sa sinabi niya o nakahinga ito ng maluwag dahil wala na itong pro-problemahin pa. "—bakit? Akala mo ikaw lang ang may ayaw sa pagbubuntis ko?"

Napakurap ito at kinagat ang ibabang labi habang nagtaas-baba ang dibdib nito na parang may gustong sabihin ngunit pinapigilan ang sarili. "Wala ka nang dapat ikatakot. Live your life like I and the baby never exist," dagdag niya, "Live happily and unbothered though."

"Perry—"

"Ano! Bumalik ka na sa girlfriend mo dahil kasalanan ko lang 'to! Linandi kita! Inahas kita! Wala akong utang na loob sa kabutihan ng Madame sa akin! Nagpabuntis ako sa 'yo! Pumatay ako ng sanggol! At pwede ba hindi ko kailangan nang awa—"

"Perry—"

"Tumahimik ka! Ah—oo nga pala, thank you for taking away my boredom. I'm quite entertained." Sinara na niya ang pinto at humugot nang malalim ng hininga sabay pahid sa mga luhang nakatakas mula sa mata niya. Pero kahit anong bulong niya sa sarili na lumaban ay tinatakasan pa rin siya ng lakas niya. Pigil ang hikbi niyang naupo sa malapit na upuan at unti-unting nararamdaman ang sakit ng anit at maging ang tuhod niya. Napansin niya rin ang namumuong dugo sa may braso niya.

Mabigat man ang katawan ay pinilit niyang mag-impake kahit hindi niya rin sigurado kung saan siya pupunta dahil sigurado siyang hindi siya tatanggapin ng pamilya niya na plano niyang puntahan pero baka…

****

Nang makalapag ang eroplanong sinasakyan sa Butuan Airport ay dumiretso na siya sa address ng magulang niya. Sa mismong gate na siya bumaba mula sa sinasakyang taxi dahil hindi niya alam kung papapasukin ba siya agad.

"Good evening po," bati niya sa guard na nakabantay sa gate ng bahay.

"Sino yan?"

"Perry po,"

"Hala! Ma'am Perry, pasok po kayo!" gulat at natatarantang sabi nito.

"Sila Mama po?"

"Naa sa sulod, Ma'am," sabi nito na ang ibig sabihin ay nasa loob.

Tumango siya at ito na ang nagdala ng mga gamit niya papasok. Sa pintuan pa lamang ay naroon na ang kanyang ina at halos mangiyak-ngiyak nang makita siya. Nagbukas ito ng balikat kaya patakbo niya itong niyakap.

"What took you so long to go home, baby," bulong nito sa kanya habang hinihipo ang buhok niya.

"Sorry po."

"It's okay, what's important is you're home now."

Naiyak na rin siya dahil sa sinabi nito. Ngayon niya lang naramdaman ang pagka-miss sa nanay niya na matagal na niyang hindi pinagtutuonan nang pansin. Hindi niya lang gusto na ma-miss ang mga ito dahil sa galit na meron siya na naging rason kung bakit siya napadpad sa Manila.

"Sinong dumating?" parang kulog ang boses nito na siyang nagpakaba sa kanya. Her Father is the ruthless and has nothing more important but earning money, "Persia?" kunot ang noo na banggit nito nang makita siya.

"Dad," tawag niya rito.