Chapter 44
VISTA…
HINDI KO inaalis ang pagkakatitig ko kay Waylon habang nakasakay kami ng ambulansya. Ni hindi ko magawang ipikit ang mga mata ko, baka kasi kapag pumikit na ako biglang may mangyaring masama kay Waylon.
“Waylon, open your eyes please.” Pakiusap ko sa kanya.
Pero wala ang putla na rin ng mukha niya, nagsisimula na rin na mangitim ang labi niya.
“Vista,” tawag sa akin ni Keiran.
“Kei, please tell me mabubuhay si Waylon. Hindi siya mamatay ‘di ba?” tanong ko sa kanya na hindi ko tinitignan si Keiran.
Hindi siya sumagot, kaya mas napahagulhol ako ng iyak. Hindi ko ramdam pero nakikita ko ang kamay ko na nanginginig nang hawakan ko ang kamay ni Waylon.
“Waylon, hindi ka pwedeng mamatay. Kapag namatay ka mag-aasawa ako ng iba, sige ikaw din.” Banta ko sa kanya.
I mig
