Chapter 35: Raven's Missing Again
1531 Words
Dustin Alexander Villarus's POV
" Say good bye to your Sun! "
Yun yung nakasulat sa salamin sa C.R gamit ang dugo. Hindi ko alam kung kanino ang dugong yan pero kinakabahan ako.
" Nag- CR lang siya saglit eh tapos ayan na..." Sabi ni Rhain na umiiyak na.
" Anong gagawin natin? " tanong ni Wendell. Wala... Wala akong maisip na maayos. Naguguluhan ako. Eto ba yung sinasabi ni Cici?
Si Cici ba ang may gawa nito?
Pero impossible... Hindi magagawa to ni Cici.
" Dustin..." Tawag sa akin ni Caleb. Nilingon ko naman siya. Sasabihin ko ba sa kanila?
" Kailangan nating ireport to." Sabi niya tsaka tumalikod. Nagsisunuran naman kami sa kanya. Naglalakad ako pasunod sa kanila ng may humatak sa akin.
" Dustin Alexander Villarus? " tanong nung babae. Magkamukhang magkamukha silang dalawa kaya halatang kambal sila.
" Sino naman kayo?" Tanong ko.
" Ai and Shil. Raven's half little sisters." Tinignan ko naman silang dalawa. Ngayon ko lang narealize na marami pa akong hindi alam kay Raven. Hindi namin kilala ang mga magulang niya... Kahit pangalan man lang. Hindi din namin alam na may kapatid siya, ang alam lang namin may kakambal siya. Yun lang...
" Si Raven..." Sabi ko na di alam kung ano ang sasabihin ko. Anong sasabihin ko? May kumuha sa kanya?
" Can you save her, against your first love?" Tanong nung isa na seryosong nakatingin sa akin.
Kay Cici?
" Hindi magagawa yun ni Cici..." Sabi ko tsaka umiwas ng tingin. Binalaan niya lang ako... Wala namang nakakita na siya ang may gawa kaya hindi yun sigurado. Kababata ko si Cici, minahal ko siya at kilala ko siya. Hindi niya yun magagawa.
" Kung ganun... Wag na wag kang lalapit sa ate namin." Sabi nung isa tsaka tumalikod.
" Wait Shil antayin mo ko." Sabi nung isang humabol sa kanya.
Pinukpok ko naman ang ulo ko. Ano bang paniniwalaan ko?
Si Cici... Hindi niya magagawa yun. Hindi ba?
Authum Shil Relgado's POV
" Shil ok lang ba na sinabi natin yun?" Tanong ni Ai pagkahabol sa akin. Huminga muna ako ng malalim bago sumagot.
" Ai... Hayaan muna natin siyang mag-isip kung sinong mas matimbang sa kanya. Si Ate Sky o si Cici." Sabi ko tsaka inayos yung baril ko.
" Asan na ba si Ate Sky? " tanong niya.. Tinignan ko naman yung location niya sa tablet ko. Nilagyan namin ng tracking device yung kwintas na pinabigay namin kay Kuya Rid para ibigay kay ate Rhain na magbibigay kay Ate Sky.
Nung na-trace ko na yung location. Kinuha ko yung Cellphone ko at tinawagan si Kuya Rid. Wala pang tatlong ring nung sinagot ni kuya Rid. Mukhang alam na niya...
" Shil si Raven? Sinabi sa akin ni Rhain at Tim. Anong nangyare? Kasama ba to sa plano mo? Anong..." Pinutol ko na naman yung sasabihin niya. Masyado na naman siyang kinakabahan.
" Kuya She's safe. Believe me... Hindi siya basta basta papatayin ni Cici ng ganun kadali. " sabi ko.
" We need to save her. Ako, ikaw, si Ai at ang mga kaibigan mo. Wala tayong isasama na kahit na sino sa Royal Dragons." Sabi ko.
" Hah? Teka bakit? Makakatulong sila..." Sabi ni Kuya.
" Hindi kuya. Makakatulong sila pero hindi sa ngayon. Hindi pa." Sabi ko.
" Fine. Anong plano mo?" Tanong niya kaya napangiti ako.
Antayin mo lang kami ate Sky. Ililigatas ka namin.
Raven Sky Zalvarez's POV
Nagising ako ng may malamig na tubig na tumama sa mukha ko.
" Good Evening sweetie!" Sabi ng isang babaeng naka-maskara sa harap ko. Tinignan ko naman yung paligid ko.
Ok... Nakidnap na naman ako. Part 2? Pshhh... Ano bang akala ng mga tao sa paligid ko huh? Matatakot nila ako sa simpleng pagkidnap. Tsss...
" Ang ganda ko no? Wet look na nakagown..." Sarcastic na sabi ko. Sana hinayaan na muna niya akong magbihis bago kinidnap. Kaya nga ko pumunta sa Comfort Room para magbihis eh.
" Ang tapang mo pa din... Ayan ba ang nagustuhan nila sayo?" Tanong niya.
" Sino sila?" Sabi ko. Di nililinaw eh.
" Ang Royal Dragons" sabi niya. Ahhh sila alikabok...
" Siguro. Bakit di mo itanong sa kanila?" Sabi ko tsaka tinignan yung katawan ko. Buti naman at wala pa kong sugat. Nakatali lang ako dito sa may upuan habang kausap itong si ateng kidnaper.
" Pwede ba ayusin mo yang sagot mo sa akin!" Sabi niya. Ngumisi naman ako.
" Hindi pwede eh." Sabi ko. Nainis naman siya sa akin kaya kinuha niya yung baril niya sa likod niya tsaka kinasa at tinutok sa noo ko.
" Awww... Takot ako." Sabi ko na. Nang-aasar. Kaawa-awa na nga tong sitwaston ko magpapaawa pa ko.
" Bakit ba ang lakas lakas ng loob mo???" Inis na tanong niya. Nakatayo na siya ngayon. Hindi ba niya naisip na ang hirap makipag-usap habang nakatingala?
" Kasi alam kong dadating sila..." Sabi ko tsaka ngumisi. Nakita ko naman yung pag-atras niya ng kaunti.
" Ako dapat ang nasa pwesto mo. Ako dapat..." Sabi niya. Anong siya?
" Bakit sino ka ba?" Tanong ko. Tumawa naman siya ng malakas. Hala baliw.
" Baliw ka ba?" Tanong ko na naiinis. Tinatanong ng maayos eh...
" Tignan mong mabuti... Kung sino ako. ATE." Sabi niya na nilapit yung mukha niya sa mukha ko. Dahan dahan niyang inalis yung maskara niya at what the heck...
O_O
Ci-Cici? Hindi ako pwedeng magkamali... Siya yung pinakita nila Alilabok sa akin sa picture.
" Bu-buhay ka?" Tanong ko. Tumawa naman ulit siya. Baliw pala yung bunsong kapatid nila Caleb eh.
" Oo. Buhay ako... Nakatakas ako sa tatay mo!" Sabi niya tsaka hinila yung buhok ko. Aray ha!
" Tatay ko?" Tanong ko.
" Bakit? Hindi mo ba alam na mamamatay tao ang tatay mo?" Sabi niya na nagpainit sa ulo ko.
" Anong sinasabi mo diyan? " sabi ko.
" Ang Papa mo ang nag-utos na ipapatay ako. Mamamatay tao ang papa mo. " sabi niya. Ano namang akala niya... Maniniwala ako sa kanya?
" Akala mo ba maniniwala ako sayo. Hindi yan gagawin ng papa ko." Sabi ko tsaka ngumisi.
" Sa tingin mo... Bakit ikaw ang pinadala niya sa Apollo U.? " tanong niya.
" Ano bang pakialam mo?" Sabi ko tsaka umirap.
" Kasi alam niyang babalik ako. Nalaman niyang buhay ako at alam niyang gaganti ako. Kaya pinapasok ka niya sa Apollo para bantayan ka. Para mapalapit ka sa mga taong akin naman talaga!" Sabi niya. Sayo? Kailan pa pwedeng angkinin yung mga baliw kong kaibigan. Kung pwede naman pala edi ang dami ng umangkin sa kanila.
" Oh tapos?" Tanong ko. Hindi ako naniniwala sa kanya.
" Sa akin dapat ang Apollo University. Hindi sa inyo ng Ama mong mamamatay tao!" Aba sumosobra na to ah... Sinubukan kong sugurin siya kaya lang wala ring nagawa kasi nga nakatali ako.
"Bakit totoo naman! Mamamatay tao ang papa mo! Dahil sa inyo nawala ang mga bagay na dapat sa akin. Ako! Ako dapat ang nasa pwesto mo... Sa akin dapat malapit ang royal dragons. Ako dapat ang kabiruan nina Kuya Calvin at Dash! Ako dapat ang pinoprotektahan ni Kuya Caleb. Ako dapat... Ako dapat ang mahal ni Dustin! Mang- aagaw kayo! Manang mana ka sa tatay mo. Mang-aagaw! Dapat... Dapat si Papa ang pakakasalan ng Mama mo. Ng Mama natin pero inagaw siya ng Papa mo! Kayo ang may kasalanan."
Sabi niya tsaka umiyak.
" Mama natin?" Tanong ko.
" Oo Raven... Mag kapatid tayo sa ina" sabi niya.
" May relasyon si Tito Clinton at Mama?" Tanong ko. Si Tito Clinton ang tatay nila Caleb. Pero may asawa si tito Clinton at base sa kwento ni Calvin, mahal na mahal nila ang isa't isa.
" Si tito Clinton? Hindi siya ang tatay ko. Carter Alastair... Ang taong inagawan ng tatay mo ang tatay ko. " sabi niya tsaka umupo at tumingala.
" Pinaampon ako ng tatay ko ng iniwan kami ng Nanay natin. Binigay niya ko kay Tito Clinton na pinsan niya. " sabi niya. Naguguluhan ako ...
" Hindi pa din ako naniniwala..." Sabi ko. Hindi... Mahal na mahal nila papa ang isa't isa.
" Bahala ka. Paniwalaan mong ang tatay mo ang pinakamabuting tatay sa lahat. Paniwalaan mo lahat ng kasinungalingan sa paligid mo." Sabi niya tsaka tumalikod. Gusto ko siyang hatakin pabalik tsaka putulan mg dila eh.
Naglakad na siya papunta sa may pinto.
" Oo nga pala... Wag kang umasa na ililigtas ka ng royal dragons. Tandaan mo... Mas mauna nila akong minahal. At alam kong mas mahal pa din nila ako na pinagluksa nila ng dalawang taon kaysa sayong ilang buwan pa lang nilang nakikilala. " pagkasabi niya nun eh padabog niyang binuksan yung pinto.
Mas mahal? Kung first cone first serve ang basehan ng pagmamahal eh di sana wala ng mga pinagpapalit. Psshhh..
Hindi niyo nga ba ako ililigtas?
Dadating kayo hindi ba???
Tumingala pa ko para pigilan yung mga luha kong nagpapapansin. Hindi ako iiyak... Hindi.
Tsk...
Sino ba niloko ko?
Nakita ko kung gaano sila nasaktan sa pagkawala niya. Panigurado... pagnalaman nilang bumalik siya... Mawawalan na ako ng silbi bilang araw nila.
Panakip butas lang ba ko?
- Writer
