CHAPTER 11

2339 Words
CHAPTER 11 Alas sais na ng umaga at gising na gising pa rin si Vito. Binabantayan lang niya si Cassandra. "And now, I am hooked. Paano pa ako makakawala kung mahal mo na ako? How can I say I love you if I still have hesitations?" Dahan-dahan na bumangon si Vito at sinuot ang pantalon. Hindi niya alam kung hanggang saan aabutin ang patagong relasyon nila ni Cassandra. Kapag inilabas niya si Cassandra, siguradong mamimiligro ang buhay nito sa mga nakabangga niyang kalaban. Ikinatatakot pa niya kung matuklasan ni Cassandra ang El Asesino Mafia. Siguradong hindi matutuwa ang dalaga sa kanya. "Vito," bulong ni Cassandra. Biglang tumayo ang binata dahil kinakapa-kapa siya ni Cassandra habang nakapikit. "Hey, little lamb. Matulog ka pa." Hindi sumagot si Cassandra at ngiti lamang ang kanyang ibinalik. "Para akong malulunod sa kulay ng mga mata niya. Wala kang katulad," bulong ni Cassandra. "Tell me about your parents, Don Vito." "Kailangan pa ba iyon?" kunot noo na tinanong nito. "I am curious about your eye color kung kanino nagmana?" "From Mom, that's it." "Really? Anong lahi?" "Spanish-Italian." "Ooh Spanish sardines ka pala," pagbibiro ni Cassandra kaya napamulat ng mga mata si Vito at ngumiti. "You are a woman full of jokes. Kumusta ang internship?" "Okay naman, naduwal lang ako sa dugo kanina. May suicide bomber kasi at tinakbo ang ilang nakaligtas na pasahero." Habang nagkukwento si Cassandra, gustong-gusto ng tumayo ni Vito at hanapin ang lider ng gumawang iyon. Tila nag-init ang puwitan ni Vito na tawagan si Chino upang makibalita sa pangyayari. Ilang sandali ay nakapagdesisyon siyang mag-iwan na lamang ng text. "May lead na ba?" Tanong ni Vito. "Wala pa, under investigation po." "Tang ina, ang kupad talaga," bulong ni Vito at napa-irap na lang. "Payapa na ba sa Mindanao?" biglang tanong ni Cassandra. "Hindi ko masabing oo dahil kakaiba ang isip ng mga terorista. Hangga't hindi nahahanap ang lider ng grupo nila, hindi ito matatapos." "Gusto ko nang maging sundalo para kasama kita sa giyera." "Huwag na. You stay at home." "No, I want to become one!" "Okay, stubborn. Get up, baka ma-late ka pa." "I will not go to the Hospital now. Masama pa rin ang pakiramdam ko." Kinapa ni Vito ang leeg at noo ni Cassandra. Napaka init nito at napansin din niya ang pamumula ng mga mata nito. "Punta na lang tayo sa bahay mo?" "No, let's just stay here all day." "No, I wanna go out with you. Tara na!" "I will get your temperature. Kapag bumaba ang lagnat mo, aalis tayo. But if not, we will stay here." Tumango si Cassandra habang nakaupo at takip ng kumot ang katawan. Nanatili lang ang dalaga sa puwesto niya at gustong-gusto na pinagmamasdan ang likuran ni Vito. Malaki ang balikat at likuran nito, kayang-kaya niyang takpan ang buong katawan ng dalaga. "Is this for real? Totoong mahal ko na si Vito. Ilang beses na niya akong nililigtas, siya lang talaga ang lalaking gumawa sa akin nito. Bakit napaka espesyal ko sa kanya? 'Di hamak na wala naman akong ambag sa lipunan. Pipitsugin at 'di ganoon kaganda. Even if he didn't say I love you too, alam kong mahal ako ni Vito." "Kumain ka na," tawag ni Vito. Agad naman tumayo si Cassandra at umupo sa mismong binti ni Vito. Nagtataka ang mga mata ng binata habang si Cassandra na ngumiti lang. "Dito na lang ako ha?" Tila hindi na sanay si Vito na may nakakandong sa kanyang binti. Higit sa lahat, pakiramdam niya'y sasabog ang puso sa tuwing tumitingin sa inosenteng mga mata ni Cassandra. "Ouch!" Bulalas ni Cassandra dahil agad niyang hinigop ang sabaw. "Magdahan-dahan ka nga, tingnan mo at napaka clumsy mo pang kumain," asar na sinabi ni Vito kaya napakagat ng labi si Cassandra. Alam ni Cassandra na madaling uminit ang ulo o magalit si Vito kaya nanahimik na lang siya at kumilos ng makinis. "Bakit ka tumayo?" Kunot noo na tanong ni Vito. "Dito na lang ako sa kabila, baka marumihan pa kita," ngumiti ng pilit si Cassandra at tinutok ang mga mata sa pagkain. Mas lalong nahiya si Cassandra na magkamali sa harapan nito. "He's almost perfect. Nakakahiya talaga at bakit ba ako ganito?" bulong ni Cassandra sa sarili. "I am sorry, hindi naman ako galit. Ayaw ko lang ng bara-bara ang pagkilos." "Okay lang, sorry din. Hindi ko rin sinasadya." Binilisan ni Cassandra ang pagkain at inilagay ang pinggan sa lababo. Hinugasan niya ito at nagmadaling maglakad upang magdamit ng maayos. Habang ang mga mata ni Vito ay nakatitig lang sa bawat kilos niya. Ang balingkinitan nitong katawan na gusto niyang hawakan ng paulit-ulit. Hindi nakapagtiis ang binata at lumapit kay Cassandra. He left a kiss on her nape down to her shoulder. "I'll take a bath." "May sakit ka." "Magpupunas, ang lagkit ng katawan ko." "Can I go with you?" "Ha? Hindi, huwag na." Hindi rin nakapalag ang dalaga nang hablutin ni Vito ang kamay niya papasok. Napanganga na lang si Cassandra dahil nakikita na naman niya ang buong katawan ni Vito. Harap-harapan na naghubad ang binata. Napakagat labi na lamang si Cassandra nang ngumiti si Vito. Hinawakan nito ang kanyang balikat at hinarap sa salamin. Vito removed everything that covers her pristine body. "Vito–umh," kumawalang ungol sa kanyang bibig. Nasa likuran niya ang binata habang ang mga kamay nito ay minamasahe ang mainit niyang dibdib. "You are mine. No one can touch you… understand?" Napatingala si Cassandra at humawak sa dalawang palad ni Vito. "Ummh…" "Sagot," asik ni Vito at napasinghap si Cassandra nang kagatin ni Vito ang tainga niya gamit ang labi. "Y-yes!" Napakapit na lamang si Cassandra sa balikat ni Vito nang bigla siyang binuhat nito at inilapag sa lababo. All she can feel is her own wetness. Pulang-pula ang pisngi ni Cassandra habang nakatitig sa ginagawa ni Vito sa kanya. Nakaluhod ito habang tinitikman ang p********e niya. "Ummh, Vito!" Nanginginig ang magkabilang hita habang nararamdaman niya na paparating na siya sa sukdulan. Ngunit biglang tumigil si Vito at nakaramdam ng bitin ang dalaga. "Why did you stop?" reklamo niya. Walang imik at ipinaramdam ni Vito ang buong p*********i. Muling naramdaman ni Cassandra ang pagbaon nito. Hindi niya sinasadya na makalmot ang dibdib ni Vito dahil binigla nito ang pagkilos. "Ohh, don't stop! Vito! Ah!" Mas bumilis ang bawat pagbayo ng binata at habang bitbit niya si Cassandra. Walang humpay ang ungol na lumalabas sa bibig ni Cassandra. Ilang sandali at ibinaba niya ang dalaga upang ilabas ang init ng nararamdaman. Kagat labi si Cassandra na nakatingin kay Vito habang taas baba ang kamay nito. She tried to hold his manhood at pinayagan siya ni Vito. He guided her until he reached the core. "Damn, Cassy!" He groaned and kissed her again. A few hours later. Tuluyang bumaba ang lagnat ni Cassandra. Isinama siya ni Vito sa bahay nito kung saan siya dinala noong siya'y binaril "Hijo!" Salubong ni Manang Tunying "Manang, glad to see you again. Kumusta naman dito?" "Ayos naman, naku at kayumanggi ka na talaga." Nagkatinginan naman si Manang Tunying at si Cassandra. "Welcome back, Ms. Cordova." "Salamat po." "Sige na at maiwan ko na muna kayo." Sumunod lamang si Cassandra hanggang sa kwarto ni Vito. Walang lambing at hindi siya masyado hinahawakan ng binata. "Leave me for a while," utos ni Vito. "Bakit? Bawal ba ako sa kwarto mo?" "No, I mean, sandali lang may aasikasuhin lang ako." "I want to stay inside." "Don't be hard headed. I am running out of time, Cassy." Hinawakan ni Vito ang magkabila niyang balikat at pinalabas ng kwarto. Hindi umalis si Cassandra sa harapan ng pintuan at idinikit ang kanyang tainga sa pinto. "Kill them! Shoot them! Wala kang ititira, Chino! Tuntunin mo lahat at kapag nakita mo ang lider, dalhin mo sa akin at ako ang kikitil sa buhay niya!" Napaatras na lamang si Cassandra nang marinig ang mga sinabi ni Vito. Hindi niya alam kung bakit nagsitaasan ang balahibo sa labis na takot. Mula sa loob ng kwarto, galit na galit si Vito at tinapon ang kanyang telepono. "Putang ina mo, Mark. Kung pwede lang dukutin ang kaluluwa mo sa impyerno ay gagawin ko!" Napahilamos siya ng mukha at kinakabahan sa nangyari. Ang tauhan niyang si Mark ay ibinenta siya sa mga kalaban kapalit ang milyon-milyon na gramo ng droga. Chino investigated the roots at si Mark ang naging source para ituro ang ari-arian niya. Isa na rito ang bahay sa Rizal at ang pinakaiingat-ingatan niyang warehouse kung saan niya pinatay ang mga adik pati kung sino pang lumalabag sa batas ng buong bansa. Sa pagbubukas niya ng telebisyon sa kwarto, hindi siya makapaniwala na headline sa balita ang 'El Asesino Mafia" 'Ayon sa nagturo, ang malaking warehouse na pinasok ng Philippine Police Department ay pagmamay-ari ng isang Mafia Lord. Isang malaking grupo na gumagawa ng ilegal at taliwas sa pamahalaan ang kanilang ginagawa. Nagkakaroon pa ng ilang pag-aaral kung ang El Asesino Mafia ay konektado sa mga terositang naggungulo sa Mindanao. Muli na bang nagbabalik ang El Asesino Mafia pagkatapos ng mahabang panahon nilang hindi pagpaparamdam?'' Hindi na tinapos ni Vito ang balita at pinatay na niya ang telebisyon. Tila nag-iba ang aura ng binata at dinampot ang baril. Nagsisimula na naman mag-iba ang ugali ni Vito. Ito ang kinatatakutan ng kanyang mga empleyado. Walang nirerespeto at kapag nalaman niyang pinagtaksilan mo siya, siguradong katapusan na ng iyong buhay. "Vito? Vito, are you okay?" katok mula sa labas. Napatingin ang binata sa pintuan at pilit kinakalma ang sarili. Vito has IED (Intermittent Explosive Disorder) o sa madaling salita, Vito has an anger issue. He is being impulsive at kadalasan bayolente kung mag-isip. Pilit niyang pinipigilan ang sarili hanggang sa kumalma siya. He opened the door at bumulaga si Cassandra sa kanya. "Are you fine? Bakit namumula ang tainga mo? Narinig kitang sumigaw," akmang lalapit ang dalaga upang hawakan ang mukha niya ngunit tinabig ni Vito ang kanyang kamay. "Magpahinga ka muna sa kwarto mo." "I want here." "Cassandra." "O–okay." Biglang naging malungkot ang mukha ng dalaga hanggang sa yumuko na lang ito. "How can I understand and help you? Ni hindi mo nga sinasabi sa akin ang problema mo?" "I don't need help. I can manage this." "Ah, you don't need help," she said with sarcasm. "Cassandra, don't be so sensitive. This is not about you and me," hinawakan niya ang braso nito ngunit umiwas si Cassandra. "Sarilihin mo na lang. I will not ask you anymore, nakakahiya. Nakakahiya yata magtanong sa 'yo, o baka nag-assume lang ako na pagkatapos mo akong ikinama ay pagkakatiwalaan mo na ako." "Come on! Wala akong oras makipagtalo. Wala kang alam dito." "Kaya nga ako nagtatanong!" "Huwag mo akong sigawan," mababa ang boses ni Vito pero alam ni Cassandra na galit na ito. Mahigpit ang pagkakahawak nito sa braso niya kaya napaatras si Cassandra upang pilitin na kumawala kay Vito. "Vito," angal niya dahil ramdam ni Cassandra na maglalamog na ang braso. "Huwag na huwag mo akong sisigawan, Ms. Cordova," wika ni Vito at tumitig sa mga mata ni Cassandra. Pilit na kumawala si Cassandra at tumakbo papasok sa kwarto niya. She was hurt and scared. Ni-lock ni Cassandra ang pintuan at hinarang ang lamesang kanyang nakita. "Hindi ko siya nakilala," she whispered. Walang pakialam at basta na lamang tumutok si Vito sa kanyang laptop. Pinag-aaralan niya lahat ng ipinadalang detalye ni Chino sa kanya hanggang sa binisita niya ang surveillance monitor sa kwarto ni Cassandra. Nakaupo lang ito sa sahig habang nakatingin sa pintuan. Dagdag pa sa nakaalarma sa kanya ang pagharang ni Cassandra ng lamesa sa pintuan mula sa loob ng kwarto. Obviously, Cassandra looks scared. Tumayo si Vito at kinatok ang pintuan ni Cassandra. Bigla naman tumayo si Cassandra at natatakot sa kanyang nobyo. Lumipat siya ng puwesto at umupo sa sulok tabi ng bintana. Nanginginig sa takot at akala mo'y may mga sumisigaw sa tainga ni Cassandra. "No… ayoko na po!" Bulalas niya at tinakpan ang mukha habang umiiyak. Ilang sandali at naubos ang pasensya ni Vito, gamit ang sariling susi ay binuksan niya ito. Tinulak din niya ang lamesa kaya mas lalong natakot sa kanya si Cassandra. "Don't hurt me." "No, I'm sorry. Huwag kang matakot sa akin." Umiling si Cassandra at pilit siniksik ang sarili sa sulok. Pinikit ni Cassandra ang mga mata at sumagi sa isip niya ang kanyang Ama. "Cassy, I am sorry." "Huwag! Huwag kang lalapit!" Mas lalong na alarma si Vito dahil takot na takot si Cassandra sa kanya. Nanginginig ang buong katawan nito habang umiiyak. Hindi na nagdalawang isip si Vito at hatakin ang kamay niya upang hagkan. "Ssh, patawarin mo ako. Hindi ko gustong magalit sa'yo. Hindi ko gustong mahigpitan ang pagkakahawak sa iyo. If I am mad and problematic, hayaan mo lang ako. I can manage everything." Hindi tumigil si Cassandra sa paghikbi at patuloy pa rin ang pag-iyak. "Huwag ka nang umiyak, Cassy. I am really sorry." "Huwag mo akong saktan katulad ng Tatay ko." "Yes, tahan na." Ilang minuto ang nakalipas at hinahayaan ni Vito na makatulog si Cassandra sa loob ng kwarto niya. Hinahayaan niyang makabawi ito dahil tunay na pumayat at namumutla ang dalaga. "She's weak, very innocent and sensitive. Bakit ko ba siya pinagagalitan? May dapat ba akong ikatakot sa inaasal niya? Bakit iba kung matakot si Cassandra sa simpleng pagseseryoso ko. And yes, nakakatakot naman nga talaga ako. Para bang pakiramdam niya'y sasaktan ko siya ng mas higit pa," bulong ng binata at dinampot ang cellphone upang tawagan si Chino. "Yes boss?" tugon mula sa kabilang linya "I want you to investigate Cassandra. Ang buhay niya sa kanyang ama o kung pwedeng... pati mga ospital kung may record man siya. Not just the old investigation you did about her. Then, report it to me as soon as possible." "Copy sir!" Sa pagbaba ni Vito sa kanyang cellphone, agad niyang tinabihan si Cassandra at hinagkan. "Gusto kong malaman kung ano ang dahilan kung bakit ka nagkakaganito. It seems like it has a deeper meaning behind your past."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD