EL ASESINO MAFIA: Don Vito Valentin

CHAPTER 10

CHAPTER 10

Apat na buwan ang nakalipas.

"Takbo!" Sigaw ng isang nurse na sumalubong sa mga pasyente ng sumabog na bus.

"Ano ang nangyari?" tanong ni Cassandra.

"Meron suicide bomber kaya iilan lang din ang nasagip na pasahero ng bus!" Tugon ni Colin.

Mas lalong nagkagulo nang ngumawa isa-isa ang mga pasyenteng nasabugan. Natulala na lang si Cassandra nang makita ang binti ng isang lalaki, bukas ang balat at laman pagkatapos ay putol ang isang kamay. Halos umikot ang sikmura ni Cassandra at napatakbo na lang sa banyo upang isuka lahat ng nakain.

Hingal na hingal na sumandal si Cassandra sa pader. Hinilamusan niya ang mukha upang mahimasmasan sa nakita.

Sa kanyang paglabas, halos malaglag ang puso niya nang sumulpot ang isang lalaki."

"Here, drink some water. I saw you, at halos sukahan mo na ang mga pasyente."

"S–salamat."

"How can you be a nurse? Mukhang takot ka sa dugo."

"Okay lang ako Doc. Nabigla lang ako, salamat ulit," tugon ng dalaga at naunang naglakad. Pinilit niyang harapin ang mga pasyente sa Emergency room hanggang sa tinulungan na niya ang kapwa nurse.

"Ang putla mo na naman, Cassandra? Baka ikaw na ang ihiga ko rito," wika ni Colin.

"O–okay lang—" Hindi natuloy ang pagsasalita ni Cassandra nang bigla itong himatayin. Maagap ang kanyang mga kasamahan at agad siyang binuhat.

"Bring her here!" Bulalas ng Doctor at agad sinuri si Cassandra. He did different tests for her.

Few minutes ago.

"Kumusta po siya?" tanong ni Colin.

"Mababa ang dugo niya. Reresetahan ko na lang, baka siya ang palaging pasyente rito kundi aayos ang pakiramdam niya," tugon ng Doctor at inabot kay Colin ang reseta.

Treinta minutos ang itinagal ng pagtulog ni Cassandra hanggang sa magising na ito ng tuluyan. Unang bumulaga sa kanyang paningin ay si Colin.

"Friend, kumusta ka na?"

"Okay lang ako."

"Kulang ka raw sa dugo sabi ni Doc. Buenaventura. Natutulog ka sana agad pag-uwi mo after work?"

Umiling si Cassandra, "I am having an insomnia. Pero okay lang ako, pwede bang mag-undertime na lang?" Tanong niya.

"Sige at umuwi ka na, ako na ang magpapaalam para sa'yo," tinulungan siyang bumangon ni Colin hanggang sa makasakay ng taxi.

Ilang minuto lang ang tinakbo ng orasan at nakabalik na siyang muli sa bahay. Ipinahinga ni Cassandra ang sarili pero pagising-gising siya dahil sa bangungot. Pilit siyang ginagambala ng Ama, hanggang sa panaginip niya ay parati siyang sinasaktan, paminsan na minolestya siya nito. Apat na buwan na ang nakalipas at hanggang ngayon, hindi na nagparamdam si Vito sa kanya. Ni isang balita sa mga headline ay wala siyang napapala. Hanggang sa tuluyan na niyang iniiwasan ang lahat ng tungkol sa binata. Hindi makakaila na nahulog siya kay Vito. Pilit man itanggi pero ito ang sinisigaw ng puso niya. Paminsan ay nakikita niya si Vito pero lahat ng ito ay kathang isip lamang ni Cassandra.

Alas dos pasado na ng madaling araw at nanatiling gising si Cassandra. Pilit niyang nilalabanan ang takot at depresyon. Buong tapang na lumabas ang dalaga papunta sa convenience store. Naglalakad sa madilim na eskinita at tanging patpat lamang ang kanyang hawak.

"Psst," paswit sa kanya ng kalalakihan na nakaupo sa tabi.

Tinuloy ni Cassandra ang paglalakad at hindi pinansin ang kalalakihan. Mabilis siyang naglalakad ngunit hindi pa rin siya tinigilan ng ilang kalalakihan.

"Huli ka!" Sigaw ng isa at hinablot ang braso niya.

"Huwag po! Tulong!" Sigaw niya nang paulit-ulit

"Ssh, huwag kang maingay. Mabilis lang ito!" Giit ng binatilyo at hinawakan ang kanyang dibdib pababa sa baywang.

"Tama na!" Halos mamaos na si Cassandra dahil sa sobrang sigaw at iyak. Walang nakakarinig sa kanyang paghingi ng saklolo, tanging ang limang kalalakihan lamang. Pilit siyang hinatak sa mas madilim na sulok hanggang sa sinuntok ang sikmura ni Cassandra at dahil dito, tuluyan nawalan ng malay ang dalaga.

Akmang tatanggalan ng damit si Cassandra ngunit ang ilang kasamahan ay kusang bumulagta sa daan.

"Pre?" Tawag niya at nakita ang duguan na ulo nito. Nang tumingin ang nag-iisang binata na katabi ni Cassandra, hindi siya nagkakamali na nakatutok ang baril sa kanyang sentido.

"Any last words?"

"Huwag po—"

Walang pakundangan na binaril ang kanyang ulo at bumagsak ang katawan nito sa daan. Agad binuhat si Cassandra at siniguradong malinis ang paligid bago tuluyang pumasok sa apartment nito. Nailapag siya sa kama at hindi halos akalain ni Vito na babalikan pa rin niya si Cassandra pagkatapos ng apat na buwan. Pilit siyang nanahimik at pinupulsuhan ang nararamdaman, pero heto at isinisigaw pa rin nito ang pangalan ni Cassandra.

Naging mahirap kay Vito na manatili sa Mindanao habang inaasikaso ang El Asesino Mafia. Sabay ang pagtugis sa mga terorista at paghanap niya ng sagot sa likod ng pamamaril sa kanyang bahay sa Rizal.

"I'm home, Cassy," bulong niya pagkatapos ay tumayo upang kumuha ng bimpo. Nilinis niya ang katawan nito at siya na mismo ang nagpalit sa damit ni Cassandra.

Gusto man niyang ipikit ang mga mata, ngunit kinakailangan mapalitan ng maayos at malinis na damit si Cassandra.

As he stood up, he opened her refrigerator. Naghanap ng pwedeng lutuin hanggang sa pinagluto niya ito ng chicken soup.

"Ang dami naman pagkain, pero hindi kumakain? Tama nga ang sabi ni Tristan, namayat ka nga talaga."

Nanatiling nakatalikod si Vito habang nakaharap sa bintana at hinihintay na maluto ang chicken soup para kay Cassandra. Ang mga matang nakapikit ay unti-unting bumukas. Bumiling ang ulo ni Cassandra at hindi siya nagkakamali na si Vito ang nakatalikod. Pilit siyang bumangon at tumakbo upang hagkan si Vito.

"Vito!"

Nabigla ang binata at hindi agad nakaharap sa kanya. Ang puso niyang matigas ay parang naging yelo na natunaw. Dinig niya ang pag-iyak nito habang mahigpit ang pagkayap ni Cassandra.

"Nandito ka, hindi ito panaginip!"

Hinawakan ni Vito ang dalawang niyang kamay at humarap ito sa dalaga. Agad niyang pinunasan ang luha sa pisngi at yumuko ng kaunti.

"Stubborn, little la—"

Hindi pinatapos ni Cassandra ang pagsasalita ni Vito nang tumingkayad siya at tinapunan ito ng halik. Tila sinakop ni Cassandra ang labi ni Vito, hindi rin sigurado kung tama ba ang paghalik niya sa binata.

"Cassy," humiwalay ito dahil hindi makapaniwala sa ginawa ng dalaga.

"Huwag mo na akong iwan. Dito ka na lang," pakikiusap niya habang humahagulgol. "I feel paranoid and not safe. At heto na ang kinatatakutan ko, huwag mo na akong iwan," saad ni Cassandra at niyakap muli ang binata.

"Y-yeah, I will stay here," pautal-utal niyang sinabi dahil nagdadalawang isip din siya sa mga posibilidad.

Tumingin si Cassandra at humalik muli sa kanyang labi. But this time, Vito lifted her and let her sat on the table. Hindi nagpapigil ang binata at hinalikan ang labi niya ng walang katapusan.

"I miss her. I miss her scent, her innocent eyes, her soul and her body that could make me feel so alive."

Cassandra pulled her closer and tried to remove his pants.

"Cassy," bulong ni Vito at hinawakan ang magkabilang kamay. Itinaas ito ni Vito kasabay ang pag-alis sa kanyang damit. Nahihiya at hindi makatingin si Cassandra habang inaalis ni Vito ang hook ng kanyang suot na bra. Pababa nang pababa ang strap hanggang sa mahulog na ito sa sahig.

"Damn," he whispered and he started kissing her neck down to her breast.

Bago ito sa pakiramdam ni Cassandra at tuluyan na siyang nahumaling mainit nitong labi na nililibot ang kanyang dibdib. Banayad ang bawat kilos na parang salamin ang turing ni Vito kay Cassandra.

"Vito–ohh," ungol niya.

Nang makakawala ang kamay ni Cassandra, inalis niya ang damit ni Vito. Napatakip siya ng bibig nang makita ang malaking peklat nito sa balikat.

"Vito? Ano ito?"

"Don't mind them."

"No, what is this? Bakit lapnos ang balat mo?"

"It was the bomb that made a mark at my back."

Bumaba ng lamesa si Cassandra at nilibot at katawan ni Vito. Halos manlambot si Cassandra nang makita ang sugat-sugat na likuran nito.

"I want you to resign."

"Gusto mong maging Military Nurse diba? Iyan ang araw-araw mong makikita kapag nasa giyera ka. I am still alive."

"Kaya ba hindi ka nagpaparamdam? Bakit hindi ka kasama sa mga binalita? Kahit iniiwasan ko ang tungkol sa'yo, pero nakakarinig ako ng balita sa De Luna."

Hindi kumibo si Vito at hinawi lang ang buhok ni Cassandra. "I am totally fine, mahaba pa sa siyam na buhay ng pusa."

Hindi tumawa si Cassandra at dinampot ang damit niya upang isuot. Nainis at akmang iiwasan niya si Vito ngunit hinablot siya nito at tinalikod sa lamesa.

"Vito!"

Muli siyang hinalikan ni Vito at inalis ng tuluyan ang saplot ni Cassandra.

"Raise your two hands."

Agad sumunod si Cassandra at bahagyang ihiniga ni Vito ang katawan niya. And now, she's facing the table. Nararamdaman niya ang labi nitong humalik sa leeg niya pababa sa likuran hanggang sa umabot sa puwitan. Nagsitaasan ang kanyang balahibo nang maramdaman ang bagong tubo ng balbas nitong tumutusok sa kanyang katawan. Ilang sandali hinarap siya ni Vito at binuhat upang maihiga sa kama.

Hiyang-hiya si Cassandra na makita siyang hubad ni Vito.

"Don't close your eyes, look at me."

Binuksan niya ang mga mata at nakita ang buong katawan ng binata. Tila nangilabot si Cassandra nang hawakan nito ang kanyang hiyas. Vito played her c**t, as he gently slid his tongue and put his finger inside her.

Umarko ang katawan ni Cassandra hatak-hatak ang kobre kama.

"A-ahh, ohh. Don Vito!"

His sweet moves made her wet. She tried to reach Vito's manhood pero umiwas ang binata. He wants to be dominant in bed.

"Open your legs," utos nito.

Sumunod si Cassandra at unti-unti niyang naramdaman ang hapdi. Mas lumakas ang ungol na kumawala sa kanyang bibig nang tuluyan ipaloob ng binata ang sarili

"Ahh–ouch, mmh."

"You want me to stop?"

Umiling si Cassandra at hinatak si Vito upang hagkan. Ang dahan-dahan na pagkilos ni Vito ay unti-unting bumilis nang makayanan ni Cassandra ang kanyang magkalalaki.

"Cassy, ugh… come with me."

"Ohh! I miss you, Vito."

Pinagmamasdan lamang ni Vito ang maamong mukha ng dalaga. Namumula ang pisngi nito na nakapagpadagdag ng init sa kanyang katawan. Nang magsawa siya sa posisyon na ito. Kinandong niya si Cassandra at nilasap ang buong katawan nito. Para bang sanggol na nagpakalunod sa kanyang dibdib. Walang pinalipas na sandali si Vito. Miss na miss niya ang dalaga. Kahit anong pigil sa sarili, mas lalo lamang lumalalim ang kanyang nararamdaman.

Habang sila'y nasa kalagitnaan, hinugot ni Vito ang p*********i at pinagmasdan ang mukha ni Cassandra. "Ms. Stubborn. Bakit pumayat ka?" tanong ni Vito at hiniga siya nito ganoon din ang binata.

"I can't sleep. Palagi akong binabangungot. Isa pa at may trabaho ako hanggang ala una."

"Kumain ka nang maigi. Ang dami mong pagkain at ang iba ay nasira na."

"Hindi ka na aalis?"

Walang tugon at hinaplos muli ni Vito ang katawan niya. As he entered again, sinigurado niyang mararating na ni Cassandra ang sukdulan. Bumilis ang kilos at parehong naghahabol ng hininga ang dalawa. Hindi rin napigilan ni Cassandra na isubsob ang sarili sa unan. Ilang sandali at napapikit na lang si Cassandra.

"I love you, Don Vito."