“Kökünü kaybetmeyen ağaç yıkılmaz, Elif. Ben hep buradayım.”

4469 Words

-“Aaaa, sen o çocuksun!” dedi Elif, sesinde hem şaşkınlık hem de hafif bir neşe vardı. -“Hangi çocuk?” diye sordu Yusuf, gözlerinde sert bir ifade belirmişti. -“Tolga Çağlayan,” dedi çocuk, elini Yusuf’a uzatarak. -“Ah tabii ya! Seni Avrupa Eskrim Şampiyonası’nda izlemiştik. Serdar, hatırladın mı?” -“Hatırlayamadım, güzellik,” dedi Serdar, hafif alaycı bir gülümsemeyle. -“Ya Antalya'da da gitmiştik ya. Bronz madalya almışlardı,” diye hatırlattı Elif. Serdar bir an duraksayıp düşündü, sonra yüzü aydınlandı. -“Evet, şimdi hatırladım. Bayağı başarılıydınız.” -“Teşekkür ederim,” dedi Tolga ve ardından ekledi: “Bu yıl tekrar hazırlanıyoruz. Ben bazı sorunlardan dolayı Van’da kalmak zorunda kaldım. Senin kondisyonunu ve hakimiyetini çok beğendim. Benimle birlikte antrenman yapar mısın?”

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD