İki hafta... On dört uzun gün, on dört karanlık gece... Elif için, her saniyesi bir asır gibi geçmişti. Yusuf'tan ayrı geçirdiği her an, kalbine saplanan bir ok gibiydi. Ne yemek yiyebiliyor, ne uyuyabiliyor, ne de gülmeyi hatırlıyordu. Sanki, hayatının tüm renkleri solmuş, tüm neşesi, tüm enerjisi kaybolmuştu.
Afra'nın doğum yaptığı haberini aldığından beri, Elif için dünya durmuştu. O bebek... Yusuf'un bebeği olabilme ihtimali, Elif'in içini kemirip duruyordu. Bir yandan Yusuf'a inanmak istiyor, onun o sevgi dolu gözlerine, o sıcacık gülüşüne, o güven veren sesine sığınmak istiyordu. Ama öte yandan, Afra'nın o kendinden emin hali, o yalan dolu sözleri... Elif'i şüphenin, çaresizliğin, karanlığın dehlizlerine sürüklüyordu.
Huriye, bu zorlu süreçte Elif'in en büyük destekçisi, en yakın s
