Kaybetmek

339 Words
"Siyah'ın kızı Anka Adel Soykırım aşktan korkuyor!" diye bağıran Kaan ile bir anda durdum ve "Ben aşktan korkmuyorum! Benim tek korkum korkusuzluğumu kaybetmek!" diye bağırdım. "O zaman niye kaçıyorsun?" diye soran Kaan ile hızla ona doğru yürümeye başladım. Herkes ne yapacağımı kestiremezken Kaan'ın yakasından tuttum ve kendime çektim. Yüzlerimiz oldukça yakınken "Korkusuzluğumu kaybetmeme sadece sen sebep  olabilirsin. " dedim ve dudağına yapıştım. Kaan da öpüşüme karşılık verirken "N'oluyor burada?" diye kükreyen abimin sesini duydum. Ama şuan öyle bir andı ki onu takamazdım. Nefesim kesilirken Kaan'dan ayrıldım. Kaan bana sarılırken bende ona sımsıkı sarıldım. " O zaman biz sevgili miyiz?" diye soran Kaan'a "Evet sevgiliyiz." dedim. Yanımıza gelen bizimkiler ile çevreye baktım hala bizi izliyorlardı. "Ayı mı oynuyor burada? Herkes dağılsın!" diye bağırdı Ateş. Bunu üzerine herkes dağıldı. "Bir açıklama istiyorum." diyen abime baktım ve "Sevgiliyiz" dedim. "Aaaa ciddi misin?" diye yapmacık bir cevap veren abime göz devirdim. "Kızım koridorun ortasında öpüşüyordunuz!"  diyen abimle birlikte zil çaldı. "Hadi sınıfa geçelim." diyen Selin ile konu dağılmış oldu. Sınıfa girdiğimizde daha hoca gelmemişti. En arkadaki sıraya geçerken "Yine sıra kavgası yapıcaz mıyız?" diye sordum. Kaan bu soruma gülerken sıraya oturdum. "Lan çocuk gözümün önünde kız kardeşimle fingirdeşiyor." diyen abime göz devirdim. "Abi şöyle düşün Kaan'ı tanıyoruz. Ya hiç tanımadığımız bir herifle sevgili olsaydı?" diyen Ateş ile abime dediği mantıklı gelmiş olmalı ki sustu. İçeri matematik hocasının girmesi ile göz devirdim. "Ben uyucam." dedim ve kafamı sıraya gömdüm. Kısa bir süre sonra gözlerim kapanırken Kaan'ın beni izlediğini fark ettim. Birisi beni kucağına alması ile gözlerimi zar zor açtım. "Uyu güzelim sen" diyen Kaan'ın sesi ile gözlerimi geri kapattım. Uyandığımda Kaan'ın odasındaydım. Aklıma eniştem olacak piç herifin gelmesi ile hemen telefonumu açtım. Çoktan mesaj atmıştı. "1 saat sonra attığım konuma gel." yazıyordu mesajda. Mesajı yirmi dakika önce atmıştı. Hızla aşağı kata indim. Benim uyandığımı gören bizimkilere "Benim arabam burada mı?" diye sordum. "Hayır da niye soruyorsun?" dedi Kaan. "Şimdi açıklayacak vaktim yok. Kaan arabanın anahtarını ver." dedim. Kaan tereddütle arabasının anahtarını verirken evden koşarak çıktım. Arkamdan bağırışlarını duyuyordum ama şuan onları takacak halde değildim.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD