Solin’in Anlatımı.
Biliyordum... Boşuna uğraştığını biliyordum. Ama ben kabul etmiyorum diye, elinin uzandığı tüm sınırları zorladığını ve her yeri altüst ettiğini de görüyordum.
Ama işte… Biliyordum olmayacağını.
Benim neyim kolay olmuştu ki bu da hemen öyle olsun?
Biliyordum, Hamdullah’ın eli boş döneceğini.
Kafamdaki düşüncelerle Pencerenin önünde dururken, arabadan indiği anı izledim. Ve o hâlini gördüğümde, hiç de yanılmadığımı anladım.
Sırtında dünyanın yükü var gibiydi. Dilzar kapı önündeki merdivende oturmuş onu bekliyordu,
Hamdullah onu görünce ona sarılmıştı. O an, artık benim için yapılacak bir şey kalmadığını net bir şekilde anlamıştım.
Ölümden korktuğumdan değil de… Tam da yaşamayı sevmişken ölmek biraz acı vericiydi.
Biraz sevmek, biraz gülmek, biraz mutlu olmak ist
