AVŞİN
Dewran'dan asla beklemediğim bir hareket karşısında öylece kalırken, sessizce bakışmaya devam ettim.
Herkes dizlerinin önüne çökmüş, başını aşağı eğmiş özür dilemeye devam ederken aralarından tek bir kişi bile ayağa kalkmadı.
Dewran öylece dizlerinin önünde oturmaya devam ederken, ne yapacağımı bilmeden ona bakmaya devam ettim.
Biliyorum, bende suçluyum ve bunu hiç bir zaman inkar etmedim.
Hatta suçum yüzünden vicdan azabı yaşadığım için o demirlerden aşağı atlamak zorunda kalmıştım.
Lakin onu affetmek benim için oldukça zor geliyordu.
Bana attığı tokadı, bütün hakaretlerini ve küfürlerini nasıl bir günde unutabilirdim ki? Bunu nasıl yapabilirdim?
Pişman olduğunu her halinden anlayabiliyordum fakat ben ölümün ucundayken mi kıymete binmiştim?
Ya o terastan aşağı atlamas
