AVŞİN
“Hadi git artık…” diye fısıldadım, bana huysuzca baktı.
“Bana ne?!” diye sinirle soludu, bu sefer yakalanırsak hiç iyi olmazdı.
Ama o, o kadar inatçıydı ki, umursamıyordu bile. Şu anda annem gelip bizi bassa, Dewran'ı bir güzel dövse gıkımı çıkartmazdım.
Çünkü kendi kendine kaşınıyordu, bir kaç gün yokluğuma alışabilirdi. En azından kafa dinlerdi, bende annemle biraz vakit geçirmiş olurdum.
Anlaşılan gitmeyecekti, bu durumda iş bana düşüyordu. Tişörtünü tutup onu çekeleyerek ayağa kaldırdım.
''Dursana kızım, ne yapıyorsun!''
''Hayde Dewran ağa, konağına dön!'' açtığım cama doğru ittirdim onu.
''Kızım, dursana!'' demesine aldırış etmedim, cama kadar çekeledim.
''Vay Avşin xanim, demek kocanı artık istemiyorsun? Öyle olsun.'' diyerek sahte bir alınganlık şovu sergiledi.
'
