YAZARIN ANLATIMIYLA
Ezman ve Dewran her zamanki gibi konağın avlusunda, karşı karşıya oturmuş çay içiyorlardı.
''Ulan ne günlerdi be...'' dedi Ezman dudağının kenarı kıvrılırken, ''Hala çocukluğumuzu hatırlıyorum, az yaramazlık yapmadıydık.''
Dewran boğuk bir kahkaha atarken çayından bir yudum aldı, ''Şimdi sen yuva kurdun, bense hala başı boş geziyorum.''
''E sana da bulalım bi' tane oğlum.'' dedi Ezman kollarını masanın üzerine koyarak, Havin'in anlattığı arkadaşından bahsetmek istiyordu kuzenine.
Havin'in anlattığına göre kız fazla iyiymiş üstelik ağa kızıymış, bunca zamandır konaktan dışarı zar zor adım atarmış.
Ezman sakallarını kaşıyarak Dewran'ın suratını incelemeye devam etti, karşısındaki adam oldukça kararsız duruyordu.
''Ben böyle iyiyim be oğlum!'' dedi Dewran keyifle
