Gelinliğimin yırtılmış eteklerini topladım, ayağımdaki topukluları ahşap zeminin bir köşesine attım. Konağın sessizliğinin arasında sadece benim hıçkırık seslerim duyuluyordu.
Kendi odamın kapısını açtım ağlayarak gelinliğimin iplerine atılan düğümleri açmaya çalıştım fakat yapamıyordum. Gelinliğimin iplerini açamayınca da daha çok ağlamaya başladım.
Yatağın önünde dizlerimin üzerine çökerek ağlamalarıma devam ettim. Kapı gürültüyle açıldığında Dewran'ın gözlerinden ateş çıkıyordu.
''Zırlayıp durma, benim asabımı bozma! Kalk bana yemek koy.'' dudaklarım titrerken bana hissizce bakmaya devam ediyordu.
''Gelinliğimi çıkaramıyorum...'' diye fısıltıyla konuştuğumda üzerime doğru adımlayıp kolumdan tutarak beni kaldırdı.
''Gelinliğini gerçekten çıkaramıyor musun yoksa bir tuzak daha m
