AVŞİN
Karnım her ay büyürken, ben ise ağırlaşıyordum. Yine yatağımda uzanmış, dinleniyordum.
Geçtiğimiz haftalarda konak, bu sefer Rojbin’in bebek müjdesiyle sallanmıştı. Heja, zaten bebeğini doğurmuştu.
Onun adına gerçekten çok mutlu olmuştum. Kaybettiği bebeğinin arkasından çok üzülmüştü.
Umarım bebeğini sağ salim kucağına alabilirdi. Ben ise şişmiş karnıma bakıyordum.
Tekil gebelik yaşamadığım için göbeğim fazlasıyla şişti, üç tane taşıyordum ve yorucuydu.
Bu sıralar iştahım kaçmıştı, eskisi kadar keyifli yiyemiyordum ve hormonlarım gittikçe artıyordu.
Sebepsiz yere ağlamalarım, abartılı kahkahalarım ve halsizliklerim… Bu üçüzler şimdiden böyleyse, doğduktan sonra neler olurdu acaba?
Henüz cinsiyetlerini öğrenemedik, sürekli cinsiyetlerini saklıyorlardı.
Yavaşça yattığım
