ตอนที่ 25 ช่วยชาวบ้าน
เซียวเยวี่ยหลันมองใบหน้าสวามีด้วยสีหน้าที่จริงจัง ไป๋ซ่งอวิ้นเดินเข้ามานั่งบนตั่งรั้งตัวนางเข้ามากอดเอาไว้ เขาก้มลงจุมพิตไปที่เส้นผมยาวสลวยเต็มแผ่นหลัง
"ตั้งแต่ที่เจ้าบอกว่าจะแต่งให้ข้า" นางเงยหน้าเบิกตาขึ้นมองอย่างไม่เชื่อ นั่นมันตั้งแต่ตอนที่นางยังเด็ก
"แต่ครั้งนั้นท่านหัวเราะข้า บอกว่าข้ายังเด็กไม่รู้จักคำว่าแต่งงาน" เขาถอนหายใจออกมา จมดิ่งกับเรื่องในอดีต
"ตอนนั้นข้าคิดเช่นนั้นจริง ๆ คิดแค่ว่าเจ้าเห็นข้าใจดีจึงอยากแต่งให้ข้า"
"แล้วเพราะเหตุใดท่านจึงใจดีกับข้าเล่า" ในบรรดาองค์หญิงองค์ชาย ไป๋ซ่งอวิ้นก็ดีกับทุกคน ทว่ากับนางเขากลับดีมากกว่าผู้อื่น นางจึงได้ชอบเขาเป็นอย่างมาก
"เพราะว่าเจ้าเคยช่วยชีวิตข้าเอาไว้" เซียวเยวี่ยหลันขมวดคิ้ว นางจำไม่ได้ว่าเคยช่วยชีวิตเขาเอาไว้ได้อย่างไร ทว่าไม่รอให้นางได้สงสัยนานเกินไป สวามีก็เล่าเรื่องในอดีตให้นางฟังจนหมดสิ้น
"นั่นเป
