Gözlerimi tekrar kıstım.
''Bılkıdı sını ıpmık ıçın yıkın dıvrınıyırımdır sını,'' kendi kendime onu taklit ederken kapını oradan küçük bir öksürük sesi geldi. Bakışlarım kapıya kaydığında Sonya kendini gülmekten alamayıp odaya daldı ve gözlerinin etrafı kısılacak bir biçimde gülümsedi.
''Selam,'' diyerek yatağa doğru ilerledi ve oturdu. Aynı şekilde ona gülüşümü sunarken ellerini yatağın üzerinde gezdirdi ve daha sonra kitaplarıma yöneldi.
Rafların arasından eline rastgele bir kitap aldı ve kitabın kapağını açtıktan sonra ilk sayfaya göz gezdirdi ve daha sonrasında kitabın kapağını kapatarak rafa geri koydu.
''Nasılsın görüşmeyeli?'' diyerek sorduğunda biraz düşündüm. Uzun bir süre onunla görüşmemiştik ve görüştüğümüz andan itibaren ilk defa aynı ortamda duruyorduk.
Peki nasıldım? İyi
