Elimdeki cüzdan çaresiz bir şekilde yere düştü. Çenem titriyordu. Dediklerini duyamıyor gibi oldum bir an. Her şeyden vazgeçmiştim. Kendimden, ailemden, çevremden.
Birkaç saniye sonra gözlerim doldu, boğazım düğümlendi. Ellerimi yumruk haline getirdim ve yere çöktüm. Bakışlarım biçimsiz şekillerle dolu halıdaydı. Yenilgiyi kabul ediyordum.
"Sen kazandın," dedim bir anda. "Her şeyi."
Adım sesleri kulaklarımı tırmalıyordu. Birkaç saniye sonra önümde siyah çorapları belirdi. Dizlerinin üstünde yere çöktü ve bir elini çeneme götürerek başımı kaldırdı.
"Bu gece," dedi gözlerimin içine bakarak. "Her zamankinden güzel olmanı istiyorum."
Az önce hiçbir şey yaşanmamış gibi davranıyordu. Yenilgiyle başımı öne eğdim. Ama tekrar kaldırdı.
"Bana öyle bakma," dedi. "Her şeyden vazgeçmiş gibi."
Di
