Koç neredeydi bilmiyordum ve gelmediği süre boyunca aralarındaki tatsızlık büyüyordu. Devrim, Arda’ya doğru bir adım atıp kısık mavi gözlerini ona sunarken Arda ve Devrim’in arasında kalmış onlara bakıyordum, konuşmam gerekirken ağzımdan tek bir kelime çıkmıyordu. Kilitlenip kalmıştım. Aynı şekilde Arda ona doğru bir adım attı ve aralarındaki mesafe tamamen kapandı. İkisine bakıp bakıp duruyordum fakat asla konuşmak adına harekette bulunmuyordum. Anıl çaresizliğimi anlamış olacak ki araya girerek Arda’yı kendine çekti ve Devrim’i omuzlarından geri itti. İşte tam olarak böyle bir anı geri sarmak istiyordum.
Salondaki bütün herkes bize dönmüş ve sesler kesilmişken kalbimin atışlarını duyduğum sırada Anıl Devrim’e doğru atılıp yumruğunu çekinmeden suratına geçirdi. Tiz çığlığımla birlikte A
