"Ölüm, en kolay kaçış yoludur." Diyerek ağzını açmasına izin vermeden tekrar konuştum. "Fakat içindeki acıları dindirecek kadarda zor." Boynuma bir öpücük daha kondurduğumda tenimin ürpermesi ne kadar doğaldı bilmiyorum fakat yine de içimdeki duygular sol tarafımda oluşan boşluğu doldurmaya yetmiyordu.
"İn." diyerek aramızdaki yakınlığı dağıttıktan sonra benden ayrılarak kapıyı açarak çıktı. Şaşkın bakışlarım ona iltifat ederken koltuğa çivilenmiş gibi hissettim. Camın ardından bana yaklaşarak cama tıklattı. Kapıyı açarak indim. "Hiçbir zaman kapını açmayacağım küçük." Gözlerimi devirdikten sonra kapıyı kapattım. Arabanın kilitlenme sesi kulaklarımı doldururken Giray karşı tarafa doğru yürümeye başladı. Onu takip ederken aniden durmasıyla kafam onun sırtına çarparken acıyla inledim.
"Ah!
