Bakışlarımı ona diktiğimde gözlerimin parladığını biliyordum. Kaşlarını kaldırarak sorunun cevabı bekledi ve ben sadece yutkunmakla yetinebildim. Her geçen saniyenin ardından damarlarımdan içeriye sızan aşk denilen duygu daha çok artıyordu. Ve ben bir gün yine beni bırakıp gitmesinden, soğuk davranmasından deli gibi korkuyorum. Bu o kadar aşağılayıcı bir olaydı ki her bağırışında zihnimde oturan kız ayaklanıyor, korkarak oturduğu yerden kaçıyordu.
''Sen zaten benim göğüs kafeslerimdesin,'' diyerek fısıldadım. Dudaklarımın arasından çıkan her bir kelime kalbime doğru giden damarlara doğru fısıldıyor ve kalp atışımı hızlandırıyordu. Bana bakan buz mavisi gözlerle birlikte boğazım kuruyordu ve yutkunabilmek adına derin derin nefesler alıyordum.
''Sen...'' diye fısıldadı sessizce. ''Sahip
