CHAPTER 26
DAISY’S POV
Pagkatapos ng matinding nangyari sa kusina, halos mawalan ako ng lakas. Para akong piniga na tuwalya pawis, hingal, nanginginig pa ang mga tuhod ko. Pero sa kabila ng lahat, may ngiti sa labi ko. Grabe si Castro. Grabe kung paano niya ako hawakan, kung paano niya ako gawin parang siya lang ang nagmamay-ari ng buong pagkatao ko.
Nagbihis kami ng konti, kahit na halatang nagmamadali lang. Naka-oversized shirt lang ako na kanya pa, habang siya naman ay naka-boxer shorts na. Pagkatapos naming mag-ayos, sabay kaming bumaba para kumain ng naihanda ko kanina.
Tahimik lang kami habang kumakain pero ramdam ko ang mga tingin niya. Para bang kahit simpleng subo ng kanin ko ay may ibig sabihin sa kanya. Ako naman, hindi mapigilang mapangiti habang napapatingin din sa kanya.
