CHAPTER 37
1073 Words
Chapter37
Primrose Pov
PARA akong tanga na nagpapansin kay uncle Death. Hindi ko nga alam kung anong gagawin ko para magsalita siya. Hindi kasi talaga niya ako pinapansin habang nagluluto siya ng hapunan namin. Ako naman ay nakatayo lang sa gilid ng mesa at hinihintay na tawagin niya ako kapag may kailangan siya.
Pero mukhang hindi talaga niya ako tatawagin dahil nangalay na ang paa ko kakatayo dito. Nalulungkot na talaga ako dahil hindi na ako nasanay na hindi niya ako pinapansin. Kahit sinusungitan niya ako dati ay nagsasalita parin naman siya, pagalit nga lang.
Tumikhim ako para magpapansin sa kanya. "Uncle.." tawag ko sa atensyon niya. Ngunit hindi talaga siya lumingon sa 'kin kaya napabuga ako ng hangin.
Naisipan ko ng lumapit papunta sa kanya at sinilip ang mukha niya. Nakita kong seryoso siyang nagluluto. Wala man lang emosyon ang mukha niya. "Uncle... galit ka parin ba?" Tanong ko sa kanya. "Wala naman akong kasalanan sa'yo eh. At isa pa, hindi kita susuyuin dahil hindi naman ako marunong sumuyo." Sabi ko habang nakanguso sa harap niya.
Lumingon naman siya sa 'kin at pinukol ako ng masamang tingin kay nag peace sign ako.
Nag-iwas siya ng tingin at ibinalik sa niluluto niya. "Bakit hindi mo sinabi sa 'kin na may lumalapit na lalaki sa'yo sa school?" Tanong niya sa malamig na boses.
"Hindi ko naman siya type eh. Isa pa, wala naman akong paki sakanya. Kaya bakit ko pa sasabihin sa'yo. Para na ding nag-aaksaya ako ng oras. Saad ko. Totoo naman eh, alangan naman sabihin ko pa sa kanya yun eh hindi naman mahalaga ang lalaking yun.
"Kahit na! Dapat sinabi mo parin sa 'kin." Sabi niya na lumingon na talaga sa 'kin.
"At ano? Babalian mo ng kamay? Anak yun ng principal office, uncle. Kaya wag ka ng gumawa ng gulo pa." Saad ko dahil baka may gawin siyang masama kay Mico. Kahit hindi ko naman type ang lalaki ay ayaw ko din naman manakit si uncle dahil lang do'n. Hindi naman siguro deserve ni uncle makulong dahil lang kay Mico. Kaya wa na niyang patulan.
"Anak ng principal? Tingin mo matatakot ako sa sinasabi mo? Baka bilhin ko pa ang school para sa'yo." Sabi niya sa seryosong boses kaya natawa ako. Baliw talaga siya.
"Wag kang tumawa, Primrose. Nawawala inis ko sa'yo." Sabi niya saka nag iwas ng tingin. Ako naman ay nagulat sa sinabi niya at nag tagal nag sink in sa utak ko ang sinabi niya.
"Ibig sabihin... bati na tayo, uncle?" Tanong ko pa habang nakangiti sakanya. Hinawakan ko pa talaga ang braso niya para lumingon siya sa kin.
"Hindi. Hangga't hindi ka nag huhubad lahat ng saplot mo sa katawan." Sagot niya sa baritonong boses.
Nanlaki naman ang mata ko at hinampas ang braso niya. "Ang bastos mo, uncle! Magalit ka nalang sa 'kin. Ayaw kong maghubad. Bahala ka diyan!" Sabi ko saka ako naglakad paalis sa tabi niya. Bahala siya kung magtampo siya sa 'kin. Ang mahalaga ay safe ang pechay ko sa kanya.
"Sa'n ka pupunta?" Tanong ni uncle.
"Gagawa ng assignment. Mahirap na baka patayuin mo na naman ako sa harap at ipahiya." Sarkastiko kong sabi. Akala niya siguro nakalimutan ko ang ginawa niyang pagpapatayo sa 'kin kanina. Dapat nga ay ako ang magalit sakanya eh.
Natigilan ako sa paghakbang ng may pumulupot na braso sa bewang ko. Naramdaman ko nalang ang matipunong dibdib ni uncle na dumikit sa likod ko. Ipinatong din niya ang baba niya sa balikat ko at inamoy ang leeg ko. Mabuti na lang at naka half bath na ako.
"O, bakit ka yumayakap sa 'kin? Hindi ba't galit ka sa 'kin?" Tanong ko sa kanya. Mas lalo lang humigpit ang pagkkakayakap niya sa 'kin at dinilaan ang leeg ko.
"I'm sorry, baby. Nagselos lang ako kaya ako nagalit kanina. Ang lakas ng loob niyang lapitan ka eh akin ka." Sabi niya kaya napangiwi ako. Kung maka angkin naman siya sa 'kin.
"Bakit ka naman magseselos? Wala naman tayong label. Mag check ka din minsan, uncle." Pang-aasar ko sa kanya.
Pinakawalan naman niya ako mula sa pagkakayakap niya at pinaharap niya ako sakanya. Titig na titig siya sa 'kin saka walang sabi-sabing pinisil ang isa kong dibdib. Mabilis ko naman pinalo ang kamay niya dahil nalinis din ako sakanya.
"Tigilan mo ako, uncle! Galit ako sa'yo kaya layu-layuan mo ako." Sabi ko saka ko siya tinalikuran at nagsimulang maglakad.
"Teka.. ako yung galit diba? Bakit parang ikaw na yung galit." Dinig ko pang sabi niya na alam kong nakasunod siya sa 'kin.
"May kasalanan ka din naman sa 'kin, uncle. Kaya patas lang tayo." Sabi ko saka ako lumingon sakanya at nakita kong nakakunot ang noo ni uncle. Gusto ko sanang tumawa pero hindi ko magawa.
"So, ako ang susuyo sa'yo ngayon?" Tanong pa niya kaya tinaasan ko siya ng kilay.
"Galit ako sa'yo dahil sa ginawa mo kanina. Pinatayo mo talaga ako at pinahiya pa sa mga classmate ko. Kaya hindi din kita kakausapin. Patas lang tayo na galit sa isa't-isa." Saad ko sabay irap sakanya at naglakad muli. Tinungo ko ang sala at umupo sa mahabang upuan.
"Punyeta! Bakit parang bumaliktad." Bulong na sabi ni uncle pero narinig ko parin naman dahil nakasunod siya sa 'kin.
"May sinasabi ka?" Tanong ko habang nakatitig sa kanya. Napahinto naman siya sa paghakbang at agad na ngumiwi. "Wala!" Sabi niya saka lumapit sa 'kin.
"Sorry na, baby. Hindi ko naman sinasadya na tawagin ka kanina." Sabi niya sa malambing na boses. Hawak pa talaga niya ang kamay ko at lumuhod sa harap ko. Dapat lang talaga na siya ang humingi ng sorry sa 'kin dahil hindi nakakatuwa ang ginawa niyang pagpapahiya sa 'kin kanina.
Hindi ko siya pinapansin at panay ang halik niya sa likod ng palad ko. Bahala siya diyan! Tignan ko lang kung sino ang masungit samin ngayon.
Wala ng ginawa si uncle kundi ang humingi ng sorry sa 'kin at sinabing bati na daw kami. Gusto daw niya ako makatabi matulog kaya bati na daw kami. Dapat ay ako ang sumuyo sa kanya kanina pero ang ending ay si uncle ang sumuyo sa 'kin. Akala niya siguro hindi ko kayang iikot ang sitwasyon. Paawa effect tuloy siya ngayon.
Sinungitan ko lang siya at hindi siya pinansin. Kinuha ko pa ang assignment ko pero inagaw lang ni uncle yun at ang sabi ay siya na daw ang gagawa ng assignment ko. Madali naman palang kausap si uncle eh.
- Writer
