"Hay sokayım böyle işe." dedi ve arkasını dönüp hızlıca telefondan birilerini aradı. Kulaklarım uğuldamaya başladığında gerçekten sakinleşmem gerektiğini anladım. Bütün bedenimi kaplayan bu atak, sinir krizinin habercisiydi. Eskiden kendisiyle çok yakın arkadaş olduğumu hatırlatmama gerek yok sanırım.
Bütün uzuvlarımda baş gösteren şiddetli ağrıyla başa çıkabilmek adına sakinleşmeye çalıştım. Başarılı olabildim mi muamma ama sonuçta denemedim demezdim. Ne oldu ne bitti bilmiyorum ama Asaf beni bir yere oturttuktan sonra koşarak yanımdan ayrıldı, sonra tekrar geldi ve şimdi yanıma çökmüştü. Elimin altındaki kaldırım taşına avuçlarımı iyice bastırdım. İnsanın içinde biriktirdiği şeyler çığ olup büyüdüğünde, en ufak gürültü de aşağıya düşüyordu. Benimde öyle oldu. Asaf fısıldamıştı belki am
