İnsan, önce kendini sevmekle başlamalı hayata. Sonrasında düşse dahi kaldıracak bir el arayışında olmazdı.
Kendimi seviyor muydum? Bazen delicesine bazense hiç. Nedenini bilmiyorum, kendimle büyük bir çelişki içerisinde olduğumun farkındayım.
Bugün kendimi sevmeliyim, ben sevmezsem şayet insanlar ezmek için üzerime çullanırdı; biliyorum.
Dudaklarıma özenle yedirdiğim kırmızı rujuma, beyaz tenimi ortaya çıkaran gül kurusu mini elbiseme memnuniyetle baktım. Günlerdir benimle olan Leva ile karşımdaki Leva arasında dağlar kadar fark vardı. Sanki bendim ama ben değildim de.
Başka biri gibiydim.
Unutmayı seçtiğim biri.
Zeyna'nın emaresini tüm vücudumda taşıyor olmak bana kendimi kötü hissettiriyordu. ona dair hiç güzel şeyler yoktu hayatımda. aksine yangınlar ve yıkımlar vardı.
kızlar ben
