ORLENE
Parang wala ako sa sarili habang nakatayo ako dito sa sakayan ng bus. Para akong nanghihina pa rin at wala pa rin sa mood. Hindi rin ako nangiti simula pa kanina. Hindi rin ako masyadong nagsasalita. At kahit na naka-duty ako ay parang lutang lang ako na ginagawa ang mga trabaho. Minsan din ay natitigilan na lang ako bigla. Ilang beses pa nga akong sinita ni Marian dahil mali-mali na ang pinaggagawa ko. Puro baliktad kasi ang pagkakalagay ko ng mga beddings at maging ng mga punda sa unan.
At dahil iyon sa nangyare kanina sa opisina ni Sir Lorenzo Clyde nang pinatawag niya ako. Hindi pa rin nawala sa utak ko ang nangyare. Sobra kasi akong naapektuhan nang masinghalan niya ako nang wala sa oras noong nag-uusap kami. Hindi ko inaasahan na tataas ang boses nito at magagalit ito sa ak
