LORENZO CLYDE
Nanatili lang akong nakasandal sa pinto habang tahimik na naghihintay. Nawawalan na ako ng pag-asa sa totoo lang kung makakalabas pa kami rito o hindi ni Ms. Simeon. Pahirap na pahirap na ang sitwasyon naming dalawa. Pa-lowbat na rin ang phone ko dahil kanina pang nakabukas ang flashlight niyon na nagsisilbi naming ilaw. Umaasa ako na sana bago tuluyang ma-deadbatt iyon ay may dumating na para pagbuksan kami.
Kung hindi lang sana nawalan ng supply ng kuryente kanina ay hindi sana ganito kalala ang pinagdadaanan namin. Hindi sana kami nahihirapan ng husto. May ilaw sana at maliwanag ang buong paligid. Nakikita rin sana namin ang mga bagay-bagay dito sa loob. Hindi rin sana sobrang init katulad ngayon na halos nahubad ko na ang suot ko dahil hindi na ako komportable. Tagakta
