อะเกน
“ความรักนี่ทำให้โลกเป็นสีชมพูดจริงๆ แกว่าไหมอะเกน” เสียงของเทียนเอ่ยแซวฉันออกมา
“บ้า! มันก็ไม่ขนาดนั้นสักหน่อย” ฉันปฏิเสธออกไปด้วยความเขินอาย เพราะมันก็ไม่ได้ทำให้ทุกอย่างเป็นสีชมพูอย่างที่พูดจริงๆ สักหน่อย
“เหรอออ แล้วเมื่อเช้าใครนะที่มีคนเดินชนอย่างแรงก็บอกไม่เป็นไร ตอนพักมีคนทำน้ำหกใส่ก็บอกไม่เป็นไร” แล้วเทียนก็พูดขึ้นอย่างไม่ยอม เพราะว่าคนที่เทียนกำลังเอ่ยถึงอยู่ตอนนี้ก็คือฉันเอง
“มันก็แค่อุบัติเหตุ” ฉันเถียงกลับทันที มันไม่ใช่เพราะความรักสักหน่อย ที่พวกเขาเดินชนก็ไม่ได้ตั้งใจกันทั้งนั้นแหละ มันก็แค่ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ
“เหรอ ยัยสองคนนั้นมันเด็กเก่าของพี่ลูคัส แกคิดว่าเป็นอุบัติเหตุจริงเหรอ” เทียนพูดอีกครั้ง แล้วก็พูดตั้งแต่เกิดเรื่องแล้ว แต่ฉันก็ไม่ได้อยากสนใจหรือมีปัญหาอะไรก็เลยปล่อยผ่านและมองว่าอาจจะไม่ใช่อย่างที่เทียนคิดก็ได้
“ช่างเถอะ ยังไงมันก็เกิดขึ้นแล้ว” ฉันไม่อ
