"แม้เพียงปลายเล็บเขาก็ไม่เตะต้อง แม้เพียงหางตาเขาก็ไม่ชายตาแล" หม่อมเจ้าหญิงรินรดา กล่าวกับสาวรับใช้คนสนิท พร้อมร้องไห้สะอื้น หากน้ำตาเป็นสายเลือดได้จริงดังคำเปรียบเปรย ขณะนี้ใบหน้าเธอคงอาบไปด้วยโลหิตสดๆ
สาวใช้คนสนิททำอะไรไม่ได้มากไปกว่าปลอบประโลมใจ เธอเองก็สุดปัญญาที่จะช่วยเหลือเรื่องพรรณนี้เป็นเรื่องของหัวใจ ไม่รักก็คือไม่รัก ทำอย่างไรเสียเขาก็ไม่รัก จะใช้เสน่ห์เล่ห์กลมนต์ดำอย่างไรก็เป็นของชั่วคราว และเรื่องเสนียดเช่นนี้ก็ไม่ใช่วิสัยที่ราชนิกุลเช่นเจ้านายของเธอจะกระทำ
แต่งงานกันได้เกือบ 3 เดือนแล้ว แต่ฝ่ายชายกลับไม่เคยใยดี ไม่เคย 'ร่วมเรียงเคียงหมอน' ไม่แม้แต่จะร่วมห้องนอนเดียวกัน แม้สักคืน!!! บ้างก็ไปนอนห้องรับรองแขก บ้างก็ไปร่ำสุรากับบ่าวรับใช้ผู้ชายเมามายจนหลับไปเสีย หรือแม้กระทั่งพาสหายพรรคพวกไปเที่ยว 'โรงน้ำชา' แล้วใช้บริการหญิงคณิกาเป็นเครื่องปลดเปลื้อง
หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น
