O gece daireme döndüğümde saat gece yarısına yaklaşıyordu. Koridor loştu, ayak seslerim yankılanıyordu. Kapıya yaklaştığımda adımlarım yavaşladı.
Kapı aralıktı.
Hafifçe, bir parmak genişliğinde. İçeriden ışık sızıyordu. Kalbim göğsümden fırlayacak gibiydi. Cebimden telefonu çıkardım, polisi aramak üzereydim ki durdum. İçimden bir ses, kapıyı itmemi söyledi. İttim.
İçeride Sarp Soykan vardı.
Koltuğa oturmuş, önündeki sehpada Defne Koral'ın dosyasını incelemekteydi. Benim dosyamı. Çantama koyduğum, buraya getirdiğim, sakladığım dosya.
"Oturun," dedi. Sesi sakindi. Ama gözleri, sandalyeye baktığı zamanki gibi buzluydu.
Oturmadım. Ayakta kaldım. "Burada ne işiniz var?"
"Sizi bekliyordum. Dosyayı gördüm, oturup sizin gelmenizi bekledim."
"O dosya benim."
"Hayır." Başını kaldırdı, gözle
