Toronto'da bahar gelmişti. Karlar erimiş, Ontario Gölü'nün suları parlamış, parklar yeşermişti. Aylin, James'le birlikte hafta sonu göl kenarında yürüyüş yapıyordu. El eleydiler, sessizdiler. Aylin'in içi huzurluydu; Sarp'a mektubu göndereli bir ay olmuştu, Sarp'tan bir cevap gelmemişti. Ama Aylin cevap beklemiyordu. Mektubu göndermek, onun için bir kapanıştı. Artık geçmiş geçmişte kalmıştı.
Yürürken James bir bankta oturmayı teklif etti, oturdular. Gölün karşı kıyısında martılar uçuşuyor, çocuklar bisiklet sürüyor, hayat akıp gidiyordu. James, Aylin'in elini avcuna aldı, gözlerine baktı. Mavi gözleri ciddiydi, ama içlerinde sıcak bir ışık vardı.
"Aylin," dedi, sesi yumuşaktı. "Seni seviyorum. Bunu biliyorsun."
"Biliyorum," dedi Aylin, gülümseyerek.
"Ve seninle bir hayat kurmak istiyor
