O gece eve döndüğümde uyuyamadım. Sarp'ın yemekteki sözleri zihnimde dönüp duruyordu: "Sizin iyiliğiniz için. Bizim için." Defne de böyle mi başlamıştı? Önce küçük hediyeler, sonra küçük müdahaleler, sonra hayatının tamamen kontrol edilmesi? Defne'nin dosyasını çıkardım, kitaplığın üst rafındaki Kırmızı Pazartesi'nin arkasından. Fotoğrafına baktım; kumral saçlı, yeşil gözlü kadın. Gülümsüyordu ama gözleri gülmüyordu. Şimdi anlıyordum o gözlerin neden gülmediğini. O gözler, Sarp'ın sevgisinin ağırlığını taşıyordu.
Dosyayı karıştırırken daha önce fark etmediğim bir şey buldum: Defne'nin günlüğünden fotokopi edilmiş birkaç sayfa. Kim fotokopilemişti, ne zaman dosyaya eklemişti bilmiyordum. Ama sayfaları okumaya başladığımda, kanım dondu.
"Bugün bana yeni bir elbise aldı. Çok güzel, tam beni
