Sabah ofise girdiğimde Sarp'ın asistanı karşıladı beni. Daha doğrusu benim yeni asistanım. Genç bir kadın, sıfır makyaj, sıkı topuz, gri bir tayyör. "Merhaba Asena Hanım, ben İpek. Bay Soykan'ın talimatıyla, bugünden itibaren size yardımcı olacağım." Gülümsemesi profesyoneldi, ama gözleri Sarp'ınkine benziyordu; her şeyi not eden, kaydeden, raporlayan gözler.
"Teşekkür ederim İpek Hanım," dedim, sesimi düz çıkararak. "Ama şu an Sarp Bey'le bir görüşmem var. Sonra size dönerim."
Sarp'ın odasına çıktım. Kapı aralıktı, her zamanki gibi. İçeri girdiğimde masasında oturuyordu, önünde birkaç dosya, yanında satranç tahtası. Beni görünce gülümsedi; o sıcak, davetkar, her şeyi bilen gülümseme. Ama artık o gülümsemenin arkasındaki adamı görüyordum.
"Oturun," dedi. "Konuşmak istediğiniz şey nedir?
