Sarp anlatmaya devam etti. O sabah, ofisinde, Boğaz'a karşı otururken, hiç konuşmadığı kadar uzun konuştu. Defne'yi ilk gördüğü günü, bir iş yemeğinde, babalarının ortaklık anlaşmasını imzaladığı o toplantıda. Defne'nin yeşil elbisesini, gülüşünü, "Siz hep böyle ciddi misiniz?" deyişini. Her şeyi hatırlıyordu.
"O beni olduğum gibi kabul eden ilk insandı," dedi. "Ciddiydim, mesafeliydim, her şeyi planlardım. Defne bunu görüyordu ama yargılamıyordu. En azından başlangıçta."
Sonra nişan sürecini anlattı. İki ailenin birleşmesi, şirketlerin birleşmesi, her şeyin bir sözleşmeye bağlanması. Sarp için doğal olan buydu; bir anlaşma, bir plan, bir strateji. Ama Defne için boğucuydu. O sadece sevilmek istiyordu. Sarp ise sevmeyi bilmiyordu; sadece sahip olmayı biliyordu.
Kaza gecesini anlattı tek
